Οἱ περικοπές στὸ δημόσιο καὶ ἡ οἰκονομικὴ κρίση τῆς Ἑλλάδος

Ἀπὸ ἀναγνώστη τοῦ ἰστολογίου μας λάβαμε τὸ παρακάτω e-mail καὶ τὸ δημοσιεύουμε πρὸς προβληματισμὸ ὅλων μας :

«Εἶμαι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, ποὺ διορίστηκα ὡς μόνιμος πρὶν περίπου τέσσερα ἔτη, μετὰ ἀπὸ γραπτὸ διαγωνισμὸ ποὺ προκήρυξε ὁ ΑΣΕΠ. Κάνω αὐτὴ τὴν ἀπαραίτητη διευκρίνιση, γιατί οἱ περισσότεροι Ἕλληνες ὅταν ἀκούσουν τὴν φράση δημόσιος ὑπάλληλος, ἀμέσως κουνᾶνε τὸ κεφάλι τοὺς θεωρώντας τὸν διορισμὸ τοῦ ρουσφετολογικό.

Ἀπὸ τὴν ἐφηβική μου ἡλικία γαλουχήθηκα στὶς ἐθνικιστικὲς ἰδέες, τὶς ὁποῖες ὑπηρετῶ πιστὰ καὶ θὰ τὶς ὑπηρετῶ σὲ ὅλη μου τὴν ζωή. Ἔκανα πρὶν μία δεκαετία περίπου τὴν στρατιωτική μου θητεία, εὐσυνείδητα ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς (ΔΕΑ) καὶ οὐδέποτε βαρυγκώμησα ποὺ ὑπηρέτησα μεγαλύτερο χρονικὸ διάστημα. Μάλιστα, θεώρησα καὶ θεωρῶ τιμή μου ποὺ ὑπηρέτησα πιστὰ καὶ εὐσυνείδητα τὶς ἔνοπλες δυνάμεις μας, ἀπὸ ὑπεύθυνη θέση ἀξιωματικοῦ, καὶ θεωρῶ χρέος μου ἂν μὲ ζητήσει ἡ πατρίδα ἐν καιρῷ πολέμου νὰ πολεμήσω.

Τὸ ἴδιο πιστὰ ὑπηρετῶ τὸ δημόσιο λειτούργημά μου, ὡς δημόσιος ὑπάλληλος, θεωρώντας ὅτι δὲν κάνω ἀγγαρεία γιὰ βιοποριστικοὺς λόγους, ἀλλὰ ὅτι συνεισφέρω, γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ καὶ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἐργασιακή μου ζωή, στὴν πατρίδα μου. Ἀναγνωρίζω καὶ τὸ ἔχω βιώσει προσωπικὰ ὅτι ὑπάρχουν ἄχρηστοι, ἀνίκανοι, τεμπέληδες, χαραμοφάηδες καὶ ὑπεράριθμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ποὺ ἀποτελοῦν πραγματικὰ ντροπὴ γιὰ τὸ ἑλληνικὸ κράτος. Ἀλλὰ εἶναι κρίμα καὶ ἄδικο, νὰ θέτουμε ὅλους τους ὑπαλλήλους, ἐπὶ τῆς «προκρούστειας κλίνης». Τὸ ὅτι ὑπάρχουν «πρασινοφρουροί», ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀλλὰ καὶ «γαλάζια παιδιά» στὸ δημόσιο, τὸ ξέρουμε ὅλοι. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι στὸ δημόσιο τὸ ξέρουμε. Τὸ ὅτι 1.000.000 δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι ὑπερβολικοὶ καὶ καταστροφικοὶ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, τὸ ξέρουμε. Ἀλλὰ εἶναι ἄδικο νὰ ρίχνουμε ἐκεῖ ὅλες τὶς εὐθύνες καὶ νὰ «παραμυθιάζουμε» τὸν κόσμο ὅτι ὅλα θὰ λυθοῦν ἂν τὴν πληρώσουν οἱ «κακοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι».

Στὴν λογικὴ αὐτή, ἡ νέα κυβέρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ, τοῦ κόμματος ποὺ εὐθύνεται κατὰ 70% γιὰ τὴν διόγκωση τοῦ δημοσίου τομέα, ἀποφάσισε τὶς δραστικὲς περικοπὲς κυρίως στὸν δημόσιο τομέα, μὲ στόχο τὸ νοικοκύρεμα τοῦ κράτους καὶ τὴν ἀνάκτηση τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ κράτους μας. Μόνο ποὺ ἡ «δίκαιη» αὐτὴ κυβέρνηση, ἀντὶ νὰ ξεκινήσει μὲ τὰ αὐτονόητα, δηλαδὴ μὲ τὴν κατάργηση τοῦ 15ου καὶ 16ου μισθοῦ τῶν προνομιούχων ὑπαλλήλων τῆς βουλῆς, ἔθεσε ὄλον τὸν δημόσιο τομέα ἐπὶ τῆς «προκρούστειας κλίνης». Ἴσως γιατί στὴν βουλὴ εἶναι διορισμένοι τὰ πολὺ ὑψηλὰ «ρουσφέτια» ἀπὸ ὅλους τους πολιτικοὺς χώρους. Μιὰ καλῆ ἀρχὴ γιὰ τὸ συμμάζεμα τοῦ κράτους θὰ ἦταν καὶ ὁ δραστικὸς περιορισμὸς τῆς βουλευτικῆς ἀποζημίωσης, κατὰ 50% ἂς ποῦμε, ἂν μάλιστα λάβουμε ὑπόψη μας τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ ἐπαγγελματικὸ ἀσυμβίβαστο τῶν βουλευτῶν τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἂν συνέβαινε αὐτὸ ὁ λαός μας θὰ ἀκολουθοῦσε τὴν ἡγεσία του.

Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν λαίλαπα τῶν οἰκονομικῶν μέτρων, ποὺ πλήττουν γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ ὅσους δηλώνουν τὰ πραγματικὰ τοὺς εἰσοδήματα, ὑπάρχουν κοινωνικὲς τάξεις, ποὺ δὲν ἀνήκουν στοὺς «ἐπάρατους» δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖες εἰσφοροδιαφεύγουν καὶ φοροδιαφεύγουν συστηματικὰ καὶ ποὺ φέρουν σημαντικὸ μερίδιο εὐθύνης γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κατάντια τῆς χώρας μας, ἐφόσον ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀναγνώρισαν καὶ ἀναγνωρίζουν ὅτι λόγω τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ εἰσφοροδιαφυγῆς χάνει ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία δεκάδες δισεκατομμύρια εὐρώ. Δὲν εἴδαμε ὅμως ποτὲ νὰ πατάσσονται τέτοιου εἴδους φαινόμενα ἀπὸ αὐτὲς τὶς κοινωνικὲς τάξεις. Πότε ἔβαλαν χέρι στοὺς γιατρούς; Στοὺς δικηγόρους; Στοὺς μηχανικούς; Στοὺς «καλλιτέχνες» καὶ τὰ λοιπὰ δημόσια πρόσωπα, ὅπως οἱ μεγαλοδημοσιογράφοι, οἱ ὁποῖοι ὅλοι τους ζοῦν ὑπερπολυτελῆ βίο; Στοὺς ἐπιχειρηματίες;

Γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ κάποιοι δυστυχῶς καπηλεύονται τὸν «πατριωτισμό» γιὰ νὰ διαπράξουν κοινωνικὰ ἐγκλήματα εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ νὰ ἀφήσουν πρακτικὰ ἄθικτα τὰ «μεγάλα κεφάλια». Ἐπὶ χρόνια τὸ κατεστημένο, καλλιεργεῖ σκοπίμως τὴν ἀντιπαλότητα πρὸς τὸν δημόσιο ὑπάλληλο, δημιουργώντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ὡς διὰ μαγείας ἂν τοὺς «πατάξουμε» θὰ σωθεῖ ἡ χώρα. Καμιὰ κουβέντα γιὰ τοὺς φοροφυγάδες – ἐθνικοὺς ἐγκληματίες ποὺ προανέφερα.

Δὲν εἶχα καὶ δὲν θὰ ἔχω ποτὲ ἀριστερὴ ἰδεολογία. Ἄλλωστε αὐτοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ διοριστοῦν στὸ δημόσιο, πράγμα καταστροφικό. Οὔτε εἶμαι ἐναντίον τῆς ἐπιχειρηματικότητας καὶ τοῦ πλούτου, οὔτε ἐναντίον τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Εἶμαι ὅμως ἐναντίον τους, ὅταν πλουτίζουν εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ ἐντέχνως μέσω τῶν διαπλεκομένων ΜΜΕ, μετατοπίζουν τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος, στὸν «ἐπάρατο» δημόσιο τομέα. Δυστυχῶς σὲ αὐτὴ τὴν λογικὴ ἔχουν εἰσχωρήσει καὶ ἄτομα τοῦ χώρου μας τοῦ ἐθνικιστικοῦ.

Ἀγνοοῦν δυστυχῶς κάποιοι τὴν πραγματικότητα ποὺ λέει ὅτι ἔθνος χωρὶς κοινωνία καὶ κοινωνία χωρὶς ἔθνος, ἁπλὰ δὲν ὑφίστανται. Δὲν θὰ σωθοῦμε μὲ «πατριωτικὲς κορῶνες» περὶ ἐθνικῆς προσπάθειας καὶ συνεισφορᾶς. Ἃς συνεισφέρουν πρῶτα ὅσοι ἔχουν. Πλούσιοι ὑπῆρξαν καὶ στὸ παρελθόν, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ εὐεργέτες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ὁ Ζάππας καὶ ὁ Τοσίτσας. Πόσο εὐεργέτες εἶναι οἱ ἐπιχειρηματίες τοῦ σήμερα; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Κόκκαλης, ποῦ ἔχει ἐκμεταλλευτεῖ πρὸς πλουτισμὸ τὸ δημόσιο; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Βαρδινογιάννης τῶν μονοπωλίων τοῦ πετρελαίου; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Λάτσης τοῦ τραπεζικοῦ κατεστημένου; Εἶναι εὐεργέτες οἱ διαπλεκόμενοι τῶν ΜΜΕ(Λαμπράκης, Μπόμπολας, Τεγόπουλος) καὶ τόσοι ἄλλοι;

Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ πιστεύουμε στὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, μεγαλώσαμε μὲ τὸν μύθο τοῦ Θησέα καὶ τοῦ Προκρούστη, μὲ τὸν μύθο τοῦ Ἡρακλῆ καὶ τῆς Ἀρετῆς ἢ Κακίας. Ἀτυχῶς, ὅλο αὐτὸ τὸ χρονικὸ διάστημα βλέπω τὴν μία ὁμάδα νὰ στρέφεται ἐναντίον τῆς ἄλλης, νὰ καταρρακώνεται ἡ κοινωνικὴ καὶ συνεπῶς ἡ ἐθνικὴ συνοχὴ καὶ νὰ τὴν πληρώνουν καὶ πάλι τὰ φτωχότερα στρώματα. Γιατί ὁ περιορισμὸς τῶν εἰσοδημάτων καὶ ἡ ἐνδεχόμενη ἀπόλυση 300.000 (ὅπως ἀκούγεται) δημοσίων ὑπαλλήλων, θὰ αὐξήσει τὴν ἀνεργία, θὰ περιορίσει τὴν κατανάλωση καὶ τὸν τζίρο στὸ ἐμπόριο καὶ τὶς ἐπιχειρήσεις, μὲ συνέπεια τὴν δραματικὴ περικοπῆ προσωπικοῦ στὸν ἰδιωτικὸ τομέα, τὴν αὔξηση τῶν ἀπολύσεων καὶ τὴν περαιτέρω ἐπιδείνωση τῆς κατάστασής μας.

Κάποιοι θὰ ποῦν, τί νὰ κάνουμε, ἀφοῦ πρέπει νὰ βροῦμε λεφτά. Νὰ βροῦμε, ἀλλὰ νὰ τὰ πάρουμε ἀπὸ ὅσους ἔχουν. Καὶ νὰ ἀντλήσουμε ἐπιτέλους τοὺς ἐθνικούς μας πόρους(πετρέλαιο, πολύτιμα μέταλλα κλπ.). Ἀλλιῶς, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐξαγγέλονται ὁδηγοῦν στὴν κοινωνικὴ περιθωριοποίηση.

Κάτι τελευταῖο πρὶν κλείσω. Κανένας δὲν μιλάει γιὰ τὸ οἰκονομικὸ κόστος τῆς παρουσίας τῶν μεταναστῶν, τὰ δισεκατομμύρια ποὺ ξοδεύονται γιὰ πολιτικὲς ὑπὲρ τῆς μετανάστευσης, μιᾶς μετανάστευσης ποὺ ἐπιβλήθηκε ἔξωθεν. Εἴμαστε τόσο «ὑπεράνω» ὥστε νὰ μὴν μᾶς ἐνοχλοῦν τὰ διαφυγόντα αὐτὰ δισεκατομμύρια εὐρώ;

Ὁ ἐθνικιστικὸς χῶρος ὀφείλει νὰ κάνει πράξη τὴν «ρήξη» καὶ τὴν «ἀνατροπή». Καὶ θὰ τὸ κάνει μόνο ἂν εἶναι δίπλα στὸν λαὸ καὶ ἀπέναντι στοὺς κλέφτες (ὑπουργοί, πρώην ὑπουργοί, οἱ κολλητοί τους, οἱ ἐπιχειρηματίες, οἱ «καλλιτέχνες» μὲ τὸν ὑπερπολυτελῆ βίο, οἱ φοροφυγάδες κλπ.). Ἂν ὅλα αὐτὰ ἀκούγονται ὑπερβολικὰ ἐπαναστατικά, τότε ἃς αὐτοικανοποιηθοῦμε μιὰ ἀκόμα φορᾶ καὶ ἐμεῖς οἱ ἐθνικιστές, μὲ τὴν ἀπόλυση τῶν δημοσῖων ὑπαλλήλων καὶ τὴν διαπόμπευσή τους, γιὰ νὰ διώξουμε ἀπὸ πάνω μας τὶς ἐνοχὲς τῆς μὴ δράσης μας. Ἀντὶ νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ τὴν συνολικὴ ἀνατροπὴ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος(καὶ ταυτοχρόνως τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καὶ «πολιτιστικοῦ»), ποὺ εἶναι ὑπεύθυνο γιὰ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάντια καὶ νὰ τοὺς στείλουμε ὅλους στὸν ἀγύριστο, ἃς φᾶμε τὶς σάρκες μας, ἰκανοποιώντας γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ τὰ χαμηλά μας ἔνστικτά της λογικῆς της «ἀρένας», στὴν ὁποία μας ἔχουν ἐκπαιδεύσει, καὶ στὴν ὁποία κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς πρέπει νὰ «ριχτοῦν στὰ λιοντάρια», ἐν προκειμένῳ οἱ μισθωτοί, ἐνῶ ὁ ὑπόλοιπος λαὸς νὰ παρακολουθεῖ χειροκροτώντας καὶ ἡ μεγαλοαστικὴ τάξη τῶν λαμόγιων καὶ τῶν κλεφτῶν νὰ μᾶς κρατᾶνε γιὰ πάντα δέσμιους. Εὐχαριστῶ ποὺ μὲ ἀκούσατε.

Νίκος»

Χωρὶς κανένα δικό μας σχόλιο, πρὸς προβληματισμὸ ὅλων τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ ἰστολογίου.