Σὲ προηγούμενη δημοσίευσή μας μὲ τὸν τίτλο «Προπομπὸς ἐξελίξεων…», μιλήσαμε γιὰ τὸ σοβαρὸ ἐνδεχόμενο ὁ συνδυασμὸς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν νὰ λάβει ὑψηλὸ ποσοστό. Τελικῶς τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἀνώτερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀναμενόταν καὶ βρέθηκε στὸ ὕψος τοῦ 5,3%. Ἴσως γιὰ κάποιους τὸ συγκεκριμένο ποσοστὸ φαντάζει μικρό, ἀλλὰ ἂν ἀναλογιστοῦμε τί θέσεις ἐκφράζει ὁ συγκεκριμένος πολιτικὸς φορέας σὲ μία ἀριστεροκρατούμενη Ἑλλάδα, τὸ ποσοστὸ αὐτὸ εἶναι ἕνας μικρὸς ἄθλος.
Ὅμως σκοπὸς αὐτῶν τῶν σκέψεων δὲν εἶναι ἁπλὰ ἡ ἀναφορὰ σὲ ἕνα ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ ποσοστὸ γιὰ ἕνα ἀμιγῶς ἐθνικιστικὸ καὶ μάλιστα ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κόμμα. Στόχος μας εἶναι ἕνας εὐρύτερος προβληματισμὸς γιὰ τὸ παρὸν καὶ κυρίως τὸ μέλλον αὐτοῦ ποὺ ὀνομάζουμε πατριωτισμὸς στὴν Ἑλλάδα καὶ πατριωτικὴ παράταξη.
Τοὺς τελευταίους μῆνες καὶ λόγω τῶν καταιγιστικῶν ἐξελίξεων (λαθρομεταναστευτικὸ νομοσχέδιο, προσφυγὴ στὸ ΔΝΤ) παρατηρήθηκε ἕνας ἄνευ προηγουμένου ἀλληλοσπαραγμὸς ὅλων τῶν δεξιῶν δυνάμεων μεταξύ τους. Ἔτσι, ἀντὶ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ ἀντιμετωπίζει τὸ μεῖζον ζήτημα τῆς λαθρομετανάστευσης, ἀσχολήθηκε μὲ τὶς ἀριστεροκομμουνιστικὲς ὑστερίες, ἐνῶ οἱ δεξιὲς πολιτικὲς δυνάμεις (ΛΑΟΣ καὶ ΝΔ) ἀντὶ ἀλληλεγγύης ἐπιδόθηκαν σὲ ἕναν ἀνηλεῆ ἀγώνα ἀλληλεξόντωσης. Σαμαρὰς ἐναντίον Καρατζαφέρη καὶ τὸ ἀνάποδο, μὲ σκληροὺς χαρακτηρισμούς. Γεωργιάδης ἐναντίον νεοδημοκρατικῶν μπλὸγκ καὶ τὸ ἀντίθετο. Ὅλοι ἐναντίον ὅλων. Καὶ μέσα σὲ ὅλα αὐτὰ ἡ ἐνδυνάμωση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς σὲ γκετοποιημένες περιοχὲς τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως διαπιστώσαμε σὲ διαδικτυακὲς συζητήσεις, προκαλεῖ ἀνησυχία ἢ καὶ ἀηδία σὲ πολλοὺς συνέλληνες πατριῶτες! Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη, λένε ὅλοι αὐτοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συζητήσαμε, τὴν Χρυσὴ Αὐγὴ, διότι προκαλεῖ ζημιὰ στὴν προσπάθεια τοῦ «χώρου»!
Τὴν ἴδια ὥρα, οἱ ἀριστερὲς καὶ ἀκροαριστερὲς ὀργανώσεις ἁλωνίζουν, διαβρώνοντας τὴν κοινωνία. Ἀλήθεια, κανεὶς δὲν ἀνησυχεῖ ποῦ ἕνα ἀπολύτως ἀκροαριστερὸ κόμμα ὅπως ὁ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ἐπιτυγχάνει τέτοια ποσοστὰ σὲ ἐκλογές; Τὸ πρόβλημά μας, ἀκόμα καὶ ἠμῶν τῶν πατριωτῶν – ἐθνικιστῶν, εἶναι πῶς δὲν θὰ ἀνέβει ἡ Χρυσὴ Αὐγή;
Μιὰ μικρὴ διακοπῆ καὶ διήγηση δυὸ συμβάντων γιὰ νὰ διαλυθοῦν μία καὶ καλῆ δυὸ μύθοι ποὺ διακινοῦνται εὐρέως στὸν δεξιὸ ἢ κεντροδεξιὸ χῶρο ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Μύθος πρῶτος : οἱ Ἕλληνες εἶναι πατριῶτες. Ἃς μὴν ἀνησυχοῦμε λοιπὸν γιατί στὴν κοινωνία εἴμαστε πλειοψηφία. Αὐτὸ ἰσχυρίζεται καὶ ὁ γελοῖος Λαζόπουλος γιὰ νὰ ἐμπαίξει τὸ πατριωτικὸ κίνημα, ὅτι δὲν ἔχει λόγο ὕπαρξης ἀφοῦ ὁ πατριωτισμὸς δὲν ἀφορᾶ ἕνα κόμμα ἄλλα ὅλο τὸ πολιτικὸ σύστημα. Μύθος δεύτερος : ὑπάρχει καὶ «ἀριστερὸς πατριωτισμός».
Πάσχα τοῦ 2009, σὲ ἕνα χωριὸ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, συγκεκριμένα στὴν Ἤπειρο (ποὺ ἃς μὴν ξεχνιόμαστε τὴν ἐπιβουλεύονται ὅσοι ὀνειρεύονται τὴν «Μεγάλη Ἀλβανία»). Μιὰ συζήτηση μεταξὺ κοκορετσιοῦ, ἀρνιοῦ καὶ τζατζικιοῦ. Σὲ αὐτὴν δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἀριστερός, ὅλοι εἶναι νεοδημοκράτες καὶ πασόκοι, ἐνῶ ὁ γράφων σιωπηλὸς λαοσίτης παρακολουθεῖ τὰ τεκταινόμενα, τὶς συζητήσεις καὶ τὶς ἀντιδράσεις, μὴ θέλοντας νὰ συγχυστεῖ ἐκείνη τὴν ἅγια ἡμέρα. Τὰ πειράγματα δίνουν καὶ παίρνουν, σὲ καφενειακὸ ἐπίπεδο, ἐνῶ ἡ διένεξη γιὰ τὸ ποιὸς ἔβλαψε περισσότερο τὴν Ἑλλάδα φουντώνει. Ξάφνου, ἕνας πασόκος γιὰ νὰ πικάρει τοὺς παρευρισκόμενους δεξιούς, σημειωτέον ὅλοι οἱ συμμετέχοντες εἶναι συγγενεῖς, ἀναφέρει εἰρωνικὰ «πότε θὰ πάρετε τὴν Πόλη;», ἐνῶ ἄλλος πασόκος σιγοντάρει τὴν εἰρωνεία. Τὸ αἷμα ἀνεβαίνει στὸ κεφάλι, ἀλλὰ ψυχραιμότερες φωνὲς συγκράτησαν τὸν γράφοντα, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι δεξιοὶ οὔτε κὰν ἀντέδρασαν. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα ξεκαθάρισε αὐτὸ ποὺ χρόνια εἴχαμε κατὰ νοῦ, περὶ τῶν πατριωτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ ἣ τοῦ πατριωτικοῦ ΠΑΣΟΚ. Ναί, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι νοικοκυραῖοι, ἀλλὰ ὅσο γιὰ τὸ πατριῶτες μᾶλλον ἃς τὸ ξεχάσουμε. Ἐκτὸς καὶ ἂν ἐννοοῦμε τὸν πατριωτισμὸ μὲ τὴν ἔννοια «τί κάνεις βρὲ πατριώτη;», ὅταν βρεθοῦμε σὲ ὁποιαδήποτε ἑλληνικὴ ἐπαρχία. Ἐκτὸς καὶ ἂν ἐννοοῦμε πατριωτισμὸ νὰ χορεύουμε τσάμικο ἢ καλαματιανό, μπάλο ἢ πεντοζάλη, μακεδονικὸ ἢ ποντιακὸ χορό, ἂν βρεθοῦμε σὲ κανένα πανηγύρι…
Ὀκτώβριος τοῦ 2010, ἕνα μήνα πρὶν τὶς ἐκλογές, στὸν ἐργασιακὸ χῶρο συνομιλοῦμε μὲ μία συνάδελφο ἀριστερῶν πεποιθήσεων (μάλιστα ἕνας πρόγονος συγγενὴς τῆς ἦταν στὸν ΕΑΜ-ΕΛΑΣ). Ἡ συζήτηση ἔρχεται στὸ θέμα λαθρομετανάστευση καὶ στὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ πληρώνουν οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὸ ΔΝΤ, ἐνῶ ὑπάρχουν παράνομοι λαθρομετανάστες οἱ ὁποῖοι κοστίζουν ἐδῶ καὶ δυὸ δεκαετίες δισεκατομμύρια εὐρώ, μέρος τοῦ χρέους μας. Ἡ ἀριστερῶν πεποιθήσεων συνομιλήτρια συμφωνεῖ ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν λαθρομεταναστῶν καὶ στὴν οἰκονομική του διάσταση εἶναι μέγιστο. Συμφωνεῖ ὅτι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑποψήφιοί της κυβέρνησης. Προχτές, μιὰ ἡμέρα μετὰ τὶς ἐκλογὲς ἀποκαλύπτει πὼς ὑπερψήφισε Σγουρό, μαζί της καὶ ἕνας ἄλλος συνάδελφος ἀριστερῶν πεποιθήσεων ποὺ τόσους μῆνες ἔβριζαν θεοὺς καὶ δαίμονες. Στὸ ἐρώτημά μας ἂν τὸ ἔκαναν γιὰ τὸ λόγο ὅτι ὁ Κικίλιας εἶναι λίγος ὡς ὑποψήφιος, ἡ ἀπάντηση εἶναι λίαν ἀφοπλιστικὴ καὶ ἀποκαλυπτική, «δὲν ψηφίζουμε μὲ τίποτα κεντροδεξιοὺς ὑποψηφίους!».
Κάναμε μία ἀναγκαστικὴ παρέκβαση, γιὰ νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι ἡ δεξιὰ ἢ κεντροδεξιὰ παράταξη ὀφείλει νὰ πάψει νὰ ζεῖ μὲ τοὺς μύθους της. Δὲν ὑπάρχει κεντροαριστερὸς ἢ ἀριστερὸς πατριώτης, ὄχι τουλάχιστον ὅπως τὸν χρειάζεται ἡ πατρίδα. Ἀντιθέτως ὑπάρχει μία σύμπλευση ὅλων τῶν δυνάμεών της ἀπὸ ἐκεῖ πλευρᾶς, ποὺ ἀλληλουποστηρίζει τοὺς ὑποψηφίους της, ἐνῶ ἡ φαγωμάρα τῆς εἶναι μόνο γιὰ τὸ θεαθῆναι. Ὅλη ἡ κεντροαριστερὰ (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Οἰκολόγοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ἀριστερὲς συνιστῶσες, ἀναρχικοί, τρομοκράτες κλπ.) ἔχει τὶς παρακάτω κοινὲς συντεταγμένες ἐπιλογὲς :
- Ὑπὲρ τῶν λαθρομεταναστῶν.
- Ὑπὲρ τοῦ πολυπολιτισμοῦ.
- Οἱ καλύτεροι διαχειριστὲς τοῦ νεοταξικοῦ πειράματος κοινωνικῆς μηχανικῆς, ποὺ ἐκτυλίσσεται τὶς τελευταῖες δεκαετίες στὴν Ἑλλάδα.
- Ἀντιδεξιοὶ ὡς τὸ κόκκαλο.
- Ἀνθέλληνες.
Ἀπέναντι σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ δεδομένα ἡ ἑλληνικὴ δεξιὰ μοιάζει ἀνήμπορη νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὶς εὐκαιρίες ποὺ παρουσιάζονται. Ἀναζητᾶ τοὺς ἐχθροὺς στὸ ἐσωτερικό της ἐνῶ ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἀπέναντι. Ὁ Καραμανλὴς ἔβλεπε ὡς ἐχθρούς, τὴν περίοδο 1974-1981 τὴν δεξιά του κομματός του, καὶ θεώρησε σωστὸ νὰ προχωρήσει στὴν περίφημη «ἀποχουντοποίηση» αἴτημα τῶν πολιτικῶν του ἐχθρῶν καὶ ὄχι τῆς βάσης τοῦ κόμματός του. Τὰ ἔβαλε μὲ δεξιοὺς καὶ ἀκροδεξιοὺς καὶ παρέδωσε ὁλοκληρωτικὰ τὴν χώρα στὴν ἀριστερὴ προπαγάνδα.
Ὁ ἀνιψιὸς τοῦ τὴν περίοδο 2000-2009 ἔβλεπε ὡς ἐχθρό του τὸν Καρατζαφέρη καὶ τὸν ΛΑΟΣ, ἀσχολούμενος μόνο μὲ τὸ πὼς θὰ συρρικνώσει τὸ κόμμα αὐτὸ καὶ ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν συρρίκνωση τῶν ποσοστῶν τὴν κεντροδεξιᾶς καὶ τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας στὴν κεντροαριστερά. Τὰ ἀποτελέσματα γνωστά. Τὸν τελευταῖο χρόνο, Σαμαρὰς καὶ Καρατζαφέρης, ἀλληλοσυγκρούονται καὶ ὁ χῶρος καταρρέει. Ἡ Χρυσὴ Αὐγὴ προφανῶς ἀνεβαίνει καὶ αὐτὸ ἐνοχλεῖ κάποιους ἀντὶ νὰ τοὺς χαροποιεῖ. Οἱ πολίτες αὐτοοργανώνονται στὶς γειτονιές. ΛΑΟΣ καὶ ΝΔ, ὡς κόμματα τοῦ κοινοβουλίου καὶ ἔχοντας ἀποποιηθεῖ τὸν πεζοδρομιακὸ χαρακτήρα, θέλουν νὰ ἀφήσουν τὴν κοινωνία ποῦ ἀντιδρᾶ, ὅταν ἀντιδρᾶ, μόνη της; Οἱ κάτοικοι αὐτῶν τῶν γκετοποιημένων περιοχῶν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ συνεχίσουν. Ἀντὶ νὰ μείνουν μόνοι τους ἀπέναντι στὸν «ἀντιρατσισμό» καὶ τὸν ἀριστερισμό(δίδυμα ἀδελφάκια), καλὸ εἶναι ποὺ ὑποστηρίζονται ἔστω καὶ ἀπὸ τὴν Χρυσὴ Αὐγή. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια εἶναι εὐχῆς ἔργον καὶ δίνει «πάσα» στὴν δεξιὰ νὰ «κάνει παιχνίδι».
Τὸ τελευταῖο διάστημα καὶ συνεκτιμώντας τὶς ἐμπειρίες ἐτῶν καταλήξαμε στὸ συμπέρασμα, ὅτι ἂν οἱ δεξιές, ἐθνικὲς καὶ ἐθνικιστικὲς δυνάμεις, ἀσχολοῦνταν περισσότερο μὲ τὸν ἐχθρὸ παρὰ μὲ τὸν ἑαυτό τους, τότε θὰ ἔκαναν περισσότερο καλὸ στὸν τόπο.
Δὲν μᾶς ἀφοροῦν τὰ ἐπιμέρους ποσοστά, οὔτε ὁ συσχετισμὸς δυνάμεων. Τὸ μόνο ποὺ ἔχει σημασία, εἶναι ΛΑΟΣ, ΝΔ καὶ Χρυσὴ Αὐγή, νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ὁ ἐχθρὸς δὲν εἶναι ἀνάμεσά τους ἀλλὰ ἀπέναντι. Εἶναι ὁ πολυπολιτισμικὸς συρφετός, ἡ λεγόμενη θολοκουλτούρα. Εἶναι οἱ ἐχθροί. Ἀνάμεσά τους βρίσκονται καὶ πλανεμένοι, ποὺ ἔξυπνες κινήσεις, ὅπως ἡ ἀνάδειξη στὸ μέγιστο βαθμὸ τῆς λαθρομετανάστευσης, μποροῦν νὰ τοὺς φέρουν στὸν ἀπὸ ἐδῶ χῶρο. Ὑπάρχει χρόνος;
Ἐμεῖς, ἐν κατακλείδι, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθοῦμε ξανὰ μὲ διενέξεις καὶ κόντρες «δεξιῶν». Ἀλλοῦ εἶναι οἱ ἐχθροί. Ἐκεῖ νὰ τοὺς ἀναζητήσουμε.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου