Σὲ πολλὲς συζητήσεις διαδικτυακῶς, γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὴν περίοδο τῆς μετάβασης ἀπὸ τὴν ἀρχαία θρησκεία στὸν Χριστιανισμὸ (δηλαδὴ 4ος – 5ος αἰώνας μ.Χ.). Χωρὶς πολλὲς περιστροφὲς καὶ ἀντιμετωπίζοντας κατάματα τὴν ἀλήθεια, μποροῦμε νὰ τονίσουμε τὰ παρακάτω :
- Ὡς τὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰώνα, ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν διαδεδομένος περίπου στὸ 10% τῶν κατοίκων τῆς αὐτοκρατορίας. Μέχρι τὰ τέλη αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος (ἐποχὴ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου), ὁ ἀριθμὸς τῶν χριστιανῶν εἶχε αὐξηθεῖ κατακόρυφα. Ὑπάρχει ἐξήγηση; Φυσικὰ καὶ ναί. Κατ’ ἀρχάς, μὲ τὸ διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313 μ.Χ.), περὶ ἀνεξιθρησκείας, ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος Ἅ΄, ἔδωσε τὸν ζωτικὸ χῶρο στοὺς χριστιανοὺς νὰ ἐκτελοῦν τὸ ἱεραποστολικὸ – προσηλυτιστικὸ ἔργο τους. Ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος ἀσπάστηκε τὸν Χριστιανισμό, διαβλέποντας δυνατότητες ἑνότητας καὶ ὁμοψυχίας στὴν ἐν κινδύνῳ αὐτοκρατορία του. Οἱ διάδοχοί του, μὲ ἐξαίρεση τὸν ἀρχαιολάτρη Ἰουλιανό, μὲ μιὰ σειρὰ ἀπὸ διατάγματα, ὄχι μόνο εὐνόησαν τοὺς χριστιανούς, ἀλλὰ δυστυχῶς ἰδιαίτερα πρὸς τὸ τέλος τοῦ 4ου καὶ ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα, ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀπαγόρεψαν τὴν ἀρχαία θρησκεία.
- Ἀνάμεσα στὶς τάξεις τῶν χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονταν κυρίως ἀπὸ φτωχότερα στρώματα, ὑπῆρχαν καὶ φανατικοὶ «χριστιανοὶ», μισαλλόδοξοι χωρὶς ἀμφιβολία, οἱ ὁποῖοι κατὰ παράβαση τῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ, προέβησαν σὲ ὠμότητες ἐναντίον ὅσων δὲν ἀσπάζονταν τὴν νέα θρησκεία. Κατὰ τὶς ἐπιδρομὲς τοῦ Ἀλάριχου καὶ τῶν Γότθων στὸ ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς αὐτοκρατορίας, τὸ ἐπίσημο κράτος δὲν ἔπραξε τίποτα γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὶς καταστροφὲς ναῶν, μνημείων καὶ πόλεων στὸν νότιο ἑλλαδικὸ χῶρο. Οἱ περιοχὲς αὐτές, ἐπὶ τῆς οὐσίας, «τιμωρήθηκαν» ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ἀσπαστεῖ τὸν Χριστιανισμό, ὅπως εἶχε κάνει τὸ κατεστημένο τῆς αὐτοκρατορίας.
- Παρὰ τὶς ἐπιδρομὲς (νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἀκολούθησαν τοὺς ἑπόμενους αἰῶνες οἱ Ἄβαροι, οἱ Σλάβοι, οἱ Βούλγαροι κλπ.), ὁρισμένες ἀπομονωμένες περιοχὲς τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου, παρέμεναν παγανιστικὲς μερικοὺς αἰῶνες ἀργότερα. Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅτι ἀκόμα καὶ σήμερα ἐπιβιώνουν παγανιστικὰ ἐθίμα (π.χ. καρναβάλια) καὶ μάλιστα αὐτὸ εἶναι γενικὸς κανόνας σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.
- Ὁ Χριστιανισμός, ὡς θρησκεία διασπάστηκε σὲ πολλὰ παρακλάδια τόσο σὲ ἀνατολὴ ὅσο καὶ σὲ δύση. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ κήρυκές του διαστρέβλωσαν σὲ πολλὰ σημεῖα τὰ μηνύματα τοῦ Χριστοῦ, προσαρμόζοντας τὰ εἴτε στὸ γνωστικό τους ἐπίπεδο εἴτε στὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ ποιμνίου ποὺ ἀπευθύνονταν. Στὶς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες (Αἴγυπτος, Συρία, Φοινίκη, Παλαιστίνη) ἐμφανίστηκαν πολλὲς «αἱρέσεις», καθὼς καὶ ἐξαιρετικὰ φανατισμένα πλήθη «χριστιανῶν» (ἕνα ἐκ τῶν θυμάτων τοὺς ὑπῆρξε ἡ φιλόσοφος Ὑπατία). Ἃς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τὸν 8ο καὶ 9ο αἰώνα, ἡ αὐτοκρατορία συγκλονίστηκε ἀπὸ τὴν εἰκονομαχία. Ἡ ἐπικράτηση τῶν εἰκόνων, ἦταν στὴν οὐσία μία νίκη τοῦ ἑλληνισμοῦ ἢ τοῦ ἑλληνικῶς σκέπτεσθαι, ἀφοῦ ὡς γνωστὸν στὴν ἀνατολὴ δὲν ἐπιθυμοῦσαν τὶς εἰκόνες, ἐνῶ στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ὅπου καὶ οἱ περισσότεροι ὑποστηρικτὲς τῶν εἰκόνων, ὑπῆρχε ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ἡ λατρεία τῶν ἀγαλμάτων (καὶ κατὰ ἐξέλιξη τῶν εἰκόνων τῶν ἁγίων). Μετὰ τὴν νίκη τῶν ὑπέρμαχων τῶν εἰκόνων, ἔχουμε στὴν οὐσία τὴν γέννηση τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδὴ τῆς ἑλληνικῆς ἐκδοχὴς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἀμέσως μετὰ ἀκολούθησε ἡ διαμάχη μὲ τὴν ἐκκλησία τῆς Ρώμης, κατὰ τὴν πάγια ἀντίθεση τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ τοὺς λατίνους καὶ κατὰ προέκταση μὲ τοὺς βαρβαρόφωνους φραγκογερμανούς.
- Ἡ ἄποψη ὅτι οἱ Χριστιανοὶ κατέστρεψαν τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα, πρέπει νὰ ἐξεταστεῖ προσεκτικῶς. Ἂν ἐννοοῦμε ὅτι κατέστρεψε βιολογικῶς τὴν ἑλληνικὴ φυλή, μὲ τὰ γεγονότα τοῦ 4ου αἰώνα, τότε αὐτὴ ἡ ἄποψη ἐκτὸς ἀπὸ βλακώδης εἶναι καὶ ἐθνικὰ ἐπικίνδυνη (της σχολῆς Φαλμεράγιερ-Ρεπούση-Δραγώνα περὶ μὴ συνέχειας). Ἂν ἐννοοῦμε ὅτι κατέστρεψε τὸν πολιτισμό της, τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι ὄντως καταστράφηκαν μνημεῖα, ναοί, πόλεις, ὑπῆρξε ἀσέβεια καὶ βεβήλωση, βιασμοὶ καὶ φόνοι, οἱ ὁποῖοι σὲ κάθε περίπτωση εἶναι ἀσυγχώρητοι. Ἀλλὰ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα εἶχε πρὸ πολλοῦ πέσει σὲ παρακμή. Μὲ ἐξαίρεση κάποιους νεοπλατωνικοὺς φιλοσόφους, ὅπως ὁ Πρόκλος καὶ ἡ Ὑπατία, ἡ πνευματικὴ παραγωγὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ ἦταν σὲ προφανῆ κάθοδο. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ σὲ καμμιὰ περίπτωση τὶς βιαιότητες τῶν μισαλλόδοξων…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου