ΔΩΡΙΕΥΣ

Εἴμαστε Ἕλληνες ἤ μας ἔκαναν;

2011-01-24T21:28:00.003+02:00

Ἐπ’ εὐκαιρία τῆς νέας τηλεοπτικῆς ἐκπομπῆς τοῦ ΣΚΑΙ γιὰ τὸ 1821 καὶ τὰ μηνύματα ποὺ προφανῶς θὰ περάσει ἡ ἐκπομπή, περὶ τῆς γεννήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους μετὰ τὴν ἐπανάσταση, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ «ἕνα μάτσο ἀγράμματους καὶ ἀδαεῖς χωριάτες, οἱ ὁποῖοι γι’ αὐτὸ τὸ λόγο (ἐπειδὴ ἦταν ἀγράμματοι) ἀποφάσισαν νὰ δημιουργήσουν ἕνα σχίσμα ἀπὸ τὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία», σύμφωνα μὲ τὸν ἀντιπρόεδρο τῆς σημερινῆς κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο (ὅπου ἂν εἴχαμε ἀληθινὴ δημοκρατία, θὰ βρισκόταν στὴν φυλακὴ ἢ ἀκόμα χειρότερα, καταδικασμένος γιὰ ἐθνικὴ προδοσία), ἐπανέρχεται ξανὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, τῆς καταγωγῆς-ἄμεσης διασύνδεσης μὲ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες καὶ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀπασχολοῦν ἐδῶ καὶ δυὸ περίπου αἰῶνες ὅσους μελετοῦν τὴν ἱστορία μας, νεώτερη καὶ ἀρχαία. Σὲ πολλὰ προοδευτικὰ ἔντυπα ἀναβιώνει ἡ θεωρία Φαλμεραυερ καὶ οἱ ὕμνοι πρὸς αὐτόν, τυπικὸ παράδειγμα τὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας Αὐγή, ὅπως μπορεῖτε νὰ διαπιστώσετε στὸν παρακάτω σύνδεσμο :

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=592633

Ὅλα αὐτὰ βέβαια, σὲ συνέχεια τοῦ ἱστορικοῦ ἀναθεωρητισμοῦ ποῦ ἔχει ἐνσκήψει στοὺς «καθηγητάδες» τῶν ἑλληνικῶν (;) πανεπιστημίων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν βαλθεῖ, χωρὶς στοιχεῖα ἀξιοπρεπῆ εἶναι ἡ ἀλήθεια, νὰ ἀποδείξουν τὶς ἀλήθειες ποὺ θὰ ἤθελαν νὰ ὑφίστανται, ἀλλὰ εἰς μάτην. Δὲν εἶναι διόλου τυχαία, ἡ στενὴ συνεργασία, τὰ τελευταία χρόνια, τόσο τῆς Ρεπούση ὅσο καὶ τῆς Δραγώνα μὲ τὸ κέντρο τοῦ ἀνθελληνισμοῦ, ποὺ τείνει νὰ ἐξελιχθεῖ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας (τὸ Ἐθνικῆς ἐγκαταλείφθηκε).

Ἃς θυμηθοῦμε περίπου τί ἰσχυριζόταν ὁ περίφημος Φαλμεράυερ :

- Τὸν 6ο μ.Χ. αἰώνα σλαβικὰ φύλα κατέκλυσαν τὸ Βυζάντιο. Συγκεκριμένα τὸ 540 μ.Χ. ἔφτασαν ὡς τὸν Ἰσθμὸ τῆς Κορίνθου, ἐνῶ τὸ 558 σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Κοτρογούρους ἀπείλησαν τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἀποκρούσθηκαν ἀπὸ τὸν περίφημο Βελισσάριο.

- Τὸ 578 ὑποτάσσονται στοὺς Ἀβάρους, μογγολικῆς καταγωγῆς καὶ μαζί τους εἰσβάλλουν μαζικὰ στὰ ἐδάφη τῆς αὐτοκρατορίας. Μετὰ τὴν ἀπόκρουση τῶν Ἀβάρων τὸ 626, οἱ Σλάβοι κατὰ κύματα προχωροῦν σὲ ἐποικισμούς, φτάνοντας μέχρι τὴν Πελοπόννησο, μὲ τὶς περίφημες «σκλαβηνίες». Οἱ ἐποικισμοὶ σταμάτησαν ὁριστικὰ μὲ τὴν φοβερὴ ἐπιδημία πανούκλας τοῦ 746.

- Ἀπὸ τὸν 9ο αἰώνα καὶ μετά, οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες μεταφέρουν ἑλληνικοὺς πληθυσμοὺς ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία κυρίως, ὅπου ἀκμάζει τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο γιὰ νὰ ἐνισχυθεῖ πληθυσμιακὰ ἡ παρακμάζουσα νότια Ἑλλάδα.

Τὸ τελικὸ συμπέρασμα τοῦ Φαλμεράυερ καὶ ὅσων ἐνστερνίζονται τὶς ἀπόψεις του στοὺς ἀνθελληνικοὺς ἀκαδημαϊκούς μας κύκλους, συνοψίζεται στὸ παρακάτω χωρίο:

«Οὔτε μία ἁπλὴ σταγόνα αἵματος, γνησίου ἑλληνικοῦ αἵματος, δὲν τρέχει στὶς φλέβες τῶν χριστιανῶν κατοίκων τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας(ἐννοεῖ τοὺς Ἕλληνες τοῦ ἀπελευθερωμένου, νεοσύστατου τότε, ἑλλαδικοῦ κράτους). Μιὰ τρομερὴ καταιγίδα διασκόρπισε ὡς τὴν πιὸ ἀπόμακρη γωνιὰ τῆς Πελοποννήσου μιὰ νέα φυλὴ συγγενῆ πρὸς τὴ μεγάλη φυλὴ τῶν Σλάβων. Οἱ Σκύθες - Σλάβοι, οἱ Ἰλλυριοὶ - Ἀρβανίτες, οἱ συγγενικοὶ μὲ τοὺς Σέρβους καὶ τοὺς Βουλγάρους λαοὶ εἶναι οὐσιαστικὰ ἐκεῖνοι ποὺ τώρα ὀνομάζουμε Ἕλληνες».

Τὸ μεγάλο πρόβλημα καὶ τοῦ Φαλμεράυερ, ἀλλὰ καὶ ὅσων υἱοθετοῦν τὰ λεγόμενά του εἶναι ἀναμφίβολα ἡ γλώσσα. Ἡ λογική τους εἶναι ἁπλὴ : οἱ Βλάχοι ὁμιλοῦν τὰ βλάχικα, ἄρα δὲν εἶναι Ἕλληνες, οἱ Ἀρβανίτες τὰ ἀρβανίτικα, ἄρα δὲν εἶναι Ἕλληνες, στὴν Μακεδονία ὑπάρχει μία ἰδιόμορφη διάλεκτος, ἄρα ὑπάρχει μειονότητα, τὰ τοπωνύμια εἶναι σλαβικά, ἄρα οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν εἶναι Σλάβοι κλπ, κλπ. Ἡ «λογική» της γλώσσας εἶναι ἀπατηλή. Μιὰ μικρὴ βόλτα στὸ διαδίκτυο, τὸ περίφημο facebook ἢ ἄλλες παρόμοιες σελίδες, θὰ μᾶς ἀποδείξει ὅτι πολλοὶ χρῆστες χρησιμοποιοῦν τὰ λεγόμενα greeklish, δηλαδὴ ἑλληνικὰ μὲ λατινικοὺς χαρακτῆρες. Αὐτὸ τί σημαίνει; Ὅτι δὲν εἶναι Ἕλληνες; Ὄχι βέβαια, ἁπλὰ σημαίνει ὅτι στὸ διαδίκτυο ἔχει ἐπικρατήσει μία lingua franca, μία κοινὴ δηλαδὴ γλώσσα ἐπικοινωνίας. Κατὰ παρόμοιο τρόπο, οἱ Βλάχοι μιλοῦσαν μία κοινὴ γλώσσα, ἕνα ἑλληνολατινικὸ ἰδίωμα, μὲ τὶς ρίζες του στὴν ραχοκοκκαλιὰ τῆς Πίνδου, ἐκεῖ ποὺ στὴν ἀρχαιότητα ζοῦσαν τὰ ἑλληνικὰ φύλα, τοῦ δυτικοῦ κλάδου, ὅπως οἱ Δόλοπες, οἱ Ἀθάμανες, οἱ Ἀτιντάνες καὶ ἄλλα ἠπειρώτικα φύλα. Ἃς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν περιοχὴ ἔχουν τὶς ρίζες τοὺς τὰ δωρικὰ φύλα ποὺ κατοίκησαν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο μέχρι τὴν Μακεδονία, τὴν Κρήτη καὶ τὰ νότια μικρασιατικὰ παράλια. Ἡ δημιουργία τοῦ ἑλληνολατινικοῦ ἰδιώματος ὀφείλεται στὴν ρωμαικὴ κατάκτηση, στὴν ὑποχώρηση τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ στὴν ἐπαφὴ τοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ μὲ τὶς ρωμαικὲς λεγεῶνες (κάτι ποὺ συνέβη καὶ σὲ ἄλλες περιοχὲς τῶν βαλκανίων, μέχρι καὶ στὴν σημερινὴ Ρουμανία). Ὅσο γιὰ τοὺς Ἀρβανίτες, περιττὸ νὰ ποῦμε ὅτι ἡ καταγωγὴ τοὺς εἶναι ἀπὸ τὴν ἑλληνικότατη Βόρεια Ἤπειρο καὶ τὰ παράλια της Ἀδριατικῆς, βορείως τῆς Κέρκυρας, ὅπου ἐκτὸς τῶν ἠπειρώτικων φύλων, ὑπῆρχαν καὶ πολυάριθμες δωρικὲς ἀποικίες, διόλου τυχαῖο φυσικὰ ὅτι οἱ ἀρβανίτες ἔχουν χαρακτηριστεῖ ὡς «οἱ Δωριεῖς τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ».

Σὲ προηγούμενη δημοσίευση μὲ τὸν τίτλο «Ἀρχαία θρησκεία καὶ Χριστιανισμός»

( http://dorieus.blogspot.com/2011/01/blog-post.html ), ἀναφερθήκαμε στὶς ἐπιδρομὲς τῶν Γότθων ὑπὸ τὸν Ἀλάριχο στὰ τέλη τοῦ 4ου αἰώνα. Ἀκολούθησαν οἱ ἐπιδρομὲς τῶν Οὔνων, οἱ ὁποῖοι στράφηκαν τελικὰ στὴν Δύση, ἡ κάθοδος τῶν Σλάβων, οἱ ἐπιδρομὲς τῶν Ἀβάρων, ἡ μάστιγα τῶν Βουλγάρων καὶ τελικὰ ἡ θανάσιμη γιὰ τὸ Βυζάντιο ἐμφάνιση τῶν μογγόλων Τούρκων. Τὸ βασικὸ ἐπιχείρημα, μετὰ τὴν γλώσσα, εἶναι ἡ φυλετικὴ ἐξαφάνιση ἐξαιτίας τῶν ἐπιδρομῶν, τῶν καταστροφῶν καὶ τῶν σφαγῶν. Ἃς τὰ δοῦμε ἕνα, ἕνα ἀναλυτικά.

- Οἱ ἐπιδρομὲς τοῦ Ἀλάριχου καὶ τῶν Γότθων δὲν ἐξόντωσαν τὸν ἑλληνικὸ πληθυσμό. Σίγουρα ὑπῆρξαν χιλιάδες θύματα, ὄχι ὅμως καὶ ὁλοκληρωτικὴ ἐξόντωση.

- Περὶ τῆς σλαβικῆς καθόδου, ἃς δοῦμε κάποια βασικὰ ζητήματα. Πόσοι ἦταν οἱ ἐπιδρομεῖς σὲ σχέση μὲ τὸν γηγενῆ πληθυσμό; Ἄπειροι; Τόσοι πολλοὶ ὥστε νὰ προκαλέσουν φυλετικὴ ἀλλοίωση; Ἂν δεχτοῦμε τὶς περιγραφὲς τῶν πηγῶν γιὰ τὶς ἐπιδρομές, τότε θὰ πρέπει νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι στὰ μάτια ἐνὸς χρονογράφου ἢ ἱστορικοῦ ὅλα αὐτὰ μεγαλοποιοῦνται. Ἃς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τὰ βόρεια σύνορά της αὐτοκρατορίας ἦταν τόσο ἐκτεταμένα καὶ οἱ ὑπάρχουσες στρατιωτικὲς δυνάμεις ἦταν τόσο ἀνεπαρκεῖς, ὥστε οἱ ἐπιδρομεῖς νὰ δροῦν σχεδὸν ἀνενόχλητοι. Ἀκόμα καὶ ἂν δεχτοῦμε ὅτι ὁ πληθυσμὸς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ τμήματος τῆς αὐτοκρατορίας εἶχε ἐλαττωθεῖ, σίγουρα οἱ γηγενεῖς ἦταν ὑπερβολικὰ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς «μεταναστεύσαντες». Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ αὐτὴ καθ’ ἐαυτὴ ἡ ἐπιδημία τῆς πανούκλας, ἔπληξε μόνο τοὺς ἑλληνικοὺς καὶ ἑλληνογενεῖς πληθυσμοὺς τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐπαρχιῶν τῆς αὐτοκρατορίας; Δηλαδὴ οἱ εἰσβολεῖς Σλάβοι εἶχαν ἀνοσία στὴν ἀσθένεια; Πῶς λοιπὸν οἱ διάφοροι εἰδικοί, μιλοῦν γιὰ σοβαρὸ χτύπημα στὸν πληθυσμὸ τῶν Ἑλλήνων, δημιουργώντας τὴν ἐντύπωση περὶ ἐξαφάνισης τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου στὴν νότια Ἑλλάδα; Πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ ἀνηλεοῦς καὶ πρόστυχης προπαγάνδας. Τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο δὲν ἐξαφανίστηκε κατὰ τοὺς κρίσιμους αὐτοὺς αἰῶνες (7ος – 9ος). Ὑπέφερε, ναί. Ἀλλὰ διασώθηκε, ὅπως ἔχει διασωθεῖ σὲ πολλὲς καμπὲς τῆς ἱστορίας μας. Ἐλαττώθηκε ὁ πληθυσμός, ναί. Ὄχι τόσο ὥστε νὰ ὑπάρξει φυλετικὴ ἀλλοίωση. Στὸ ὀρεινὸ ἀνάγλυφό της Ἑλλάδας, οἱ Ἕλληνες διέσωσαν τὴν φυλή, διατήρησαν τὴν συνείδηση τοῦ Ἕλληνος, μολονότι χρησιμοποιοῦσαν ἕνα ἰδίωμα λατινογενές, τὰ γνωστὰ βλάχικα. Καὶ ξαναθυμίζουμε, ἡ γλώσσα δὲν ἀποτελεῖ τὸ ἀπόλυτο κριτήριο φυλετικότητας. Ἡ ὕπαρξη σλαβικῶν τοπωνυμίων, ἀποδεικνύει τὴν διάδοση μιᾶς ὑποτυπώδους καὶ ἁπλῆς γλωσσικῆς μορφῆς, κατάλληλης γιὰ ἐπικοινωνία (lingua franca), σὲ ἐπαρχίες τῆς αὐτοκρατορίας (μιλᾶμε φυσικὰ γιὰ τὶς εὐρωπαϊκές), ὅπου βρίσκονταν σὲ γενικότερη παρακμή, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν περιοχὴ τῆς Πόλης καὶ τὴν Μικρὰ Ἀσία ποὺ τότε ἄκμαζαν. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ πολιτικὴ τῶν αὐτοκρατόρων τοῦ 9ου αἰώνα, νὰ μεταφέρουν ἑλληνικοὺς πληθυσμοὺς ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία στὸν κυρίως ἑλλαδικὸ χῶρο. Ἕνα κράτος ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτό, ὀφείλει νὰ «μεταγγίζει» τὴν ἀκμὴ ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ παρακμή.

Τὴν λογικὴ πού μας ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ δὲν ἐξαφανίστηκαν καὶ ὅτι οἱ νεώτεροι Ἕλληνες ἔχουν φυλετικὴ συγγένεια μὲ τοὺς ἀρχαίους, ἔρχεται νὰ ἐνισχύσει τόσο ἡ σύγχρονη Ἀνθρωπολογία, ὅσο καὶ ἡ Βιολογία. Ἐπειδὴ τόσο σὲ ἔντυπη μορφὴ ὅσο καὶ στὸ διαδίκτυο εἶναι διαθέσιμες τέτοιου εἴδους ἔρευνες, ποὺ ἀφοροῦν τὰ ἀνθρωπολογικὰ δεδομένα τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου καὶ τὴν κληρονομικότητα τοῦ DNA, δὲν θὰ ἐπεκταθοῦμε σὲ λεπτομέρειες τῶν ἐρευνῶν, παρὰ μόνο στὰ συμπεράσματα.

- Οἱ Νεοέλληνες ὁμοιάζουν μὲ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὶς ἀνθρωπολογικὲς μετρήσεις τοῦ Ἄρη Πουλιανοῦ, ὁ ὁποῖος οὔτε ἐθνικιστὴς εἶναι, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιμονὴ τοῦ ἐπίσημου κράτους ἐναντίον τού μας βάζει σὲ ὑποψίες. Ἄλλωστε, ὅποιος ἔχει ἀντιρρήσεις γιὰ ὅσα λέει ὁ Πουλιανὸς μὲ τὶς ἔρευνές του, μπορεῖ νὰ παρουσιάσει ἔρευνες ποὺ καταρρίπτουν τὰ λεγόμενά του.

- Οἱ Νεοέλληνες ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς βόρειους πληθυσμούς, συμπεριλαμβανομένων τῶν Σλάβων καὶ τῶν Ἀλβανῶν, ἀνήκοντες σὲ διαφορετικὰ γενετικὰ συστήματα: μιτοχονδριακὸ DNA (κληρονομούμενο ἀπὸ τὴν μητέρα), χρωματοσώματα Y (κληρονομούμενα ἀπὸ τὸν πατέρα) καὶ αὐτοσωματικὸ DNA (κληρονομούμενο καὶ ἀπὸ τοὺς δυὸ γονεῖς).

- Οἱ Νεοέλληνες διατηροῦν χαρακτηριστικὰ ἑνὸς Νοτιοευρωπαϊκοὺ αὐτόχθονος (πρό-Σλαβικοῦ) Βαλκανικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ προκύπτει τόσο ἀπὸ τὴν ἀνθρωπολογία ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν δομὴ τοῦ DNA.

- Τόσο στὴν ἐκδοχὴ τοῦ πλήρους ἀφανισμοῦ ὅσο καὶ σὲ αὐτὴν τὴν σημαντικῆς βορείου ἐπίδρασης, ἡ θεωρία τοῦ Φαλμεράυερ ἔχει διαψευστεῖ ἀπὸ τὰ ἀνθρωπολογικὰ στοιχεῖα.

Δυστυχῶς οἱ περισσότεροι συμπατριῶτες μας δὲν ἔχουν πρόσβαση σὲ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, μιᾶς καὶ τὸ ἐπίσημο κράτος μολονότι ἔχει συμφέρον νὰ ἀντικρούσει τὰ ὅσα λένε Ἀλβανοί, Σκοπιανοί, Τοῦρκοι, Ἀμερικάνοι (ἃς μὴν ξεχνᾶμε τὶς «δεξαμενὲς σκέψης» - think tanks) καὶ λοιποὶ «καλοθελητές», ἐντούτοις προτιμᾶ τὴν ἀποσιώπηση ἢ ἀκόμα χειρότερα τὴν ἐπίσημη, διὰ τῶν σχολικῶν βιβλίων, προσχώρηση στὴν ἐχθρικὴ προπαγάνδα!

Μέσα σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν λαίλαπα πληροφοριῶν καὶ «ἐγκύρων» ἐκπομπῶν, ἃς ἔχουμε κατὰ νοῦ τὰ δεδομένα τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης καὶ τὴν στοιχειώδη λογικὴ τῶν ἱστορικῶν γεγονότων.

Δὲν κινδυνεύουμε ἀπὸ τὸν «ναζισμό»…

2011-01-20T21:17:00.000+02:00

Μέρες τώρα ἀκούω καὶ ἀπὸ πολλοὺς πατριῶτες ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος «ναζισμοῦ» στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ὕπαρξη, τὴν δράση καὶ τὴν γιγάντωση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Φυσικὰ τὴν ἄποψή μου τὴν ἔχω γράψει καὶ σὲ παλαιότερες ἀναρτήσεις, ὅπως μπορεῖ νὰ διαπιστώσει ὁ ἀναγνώστης τοῦ ἰστολογίου μου.

Σήμερα τὸ πρωί, κατὰ τὴν περιήγησή μου στὸ φόρουμ τοῦ βουλευτῆ τοῦ ΛΑ.Ο.Σ. Ἄδωνι Γεωργιάδη, εἶδα μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα τοποθέτηση τοῦ διαδικτυακοῦ χρήστη μὲ τὸ ψευδώνυμο imaginos, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἔλαβε τὴν ἀπογοητευτικὴ ἀπάντηση τοῦ βουλευτοῦ. Τὴν παραθέτω αὐτούσια :

«Αγαπητέ Άδωνι ρήξη και ανατροπή δεν έρχεται με μία από τα ίδια. Ωραία, το ΛΑΟΣ είναι δημοκρατικό κόμμα, ε και; Μία από τα ίδια δηλαδή. Μπουχτήσαμε από Δημοκράτες πια! Και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ και όλοι τους, δημοκρατικά κόμματα είναι και έτσι αναπροσδιορίζονται. Η ρήξη και η ανατροπή θα έλθει με μία από τα ίδια; Γιατί να ψηφίσει κάποιος κάτι από τα ίδια και τι είδους ανατροπή μπορεί να φέρει το ίδιο και το αυτό; Συγνώμη αλλά το σύνθημα αυτό δεν είναι δικό μου, είναι του Καρατζαφέρη και το χρησιμοποιούσε όταν καλωσόριζε στο κόμμα του τους μαχητές και αγωνιστές της Χρυσής Αυγής. Έτσι ακριβώς τους αποκαλούσε. Άδωνι αν διαφωνείς, έχω έτοιμα αρκετά βίντεο που το αποδεικνύουν και το ξέρεις καλά. Τότε οι χρυσαυγίτες ήταν μαχητές και αγωνιστές, τώρα είναι μιάσματα, ναζί, χουντικοί και ολοκληρωτικοί με τους οποίους ο Καρατζαφέρης και εσύ σας χωρίζει άβυσσος ιδεολογική ενώ πριν κάτι χρόνια ο Καρατζαφέρης τους καλούσε και να διαχειρηστούν όλοι μαζί και την εξουσία! Έχω βίντεο σου λέω εάν διαφωνείς. Το ΛΑΟΣ σήμερα όμως άλλαξε, έγινε σχεδόν ΠΑΣΟΚ στην ουσία... Ποτέ ο Καρατζαφέρης δεν συμφώνησε περισσότερο με κάποιον άλλον. Μάλιστα διώχνει από το κόμμα όποιον τυχόν πάει σε συγκέντρωση για συμπαράσταση στους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα!!!! Το ΛΑΟΣ έγινε και ΣΥΡΙΖΑ! Και εσύ Άδωνι μετά, διερωτάσαι γιατί σε έδιωξαν οι Χρυσαυγίτες από τον Α.Π. Εγώ δεν πιστεύω πως το έκαναν γιατί θέλουν να διαχειρηστούν οι ίδιοι την περιοχή και να την εκμεταλευτούν πολιτικά. Ξέρεις γιατί σε έδιωξαν; Γιατί μέχρι τώρα μόνο αυτοί διοργανώνουν συλλαλητήρια και είναι στο δρόμο. Ο Καρατζαφέρης πότε έκανε ένα έστω συλλαλητήριο κατά της λαθρομετανάστευσης όλα αυτά τα χρόνια; Ποτέ! Επίσης ξεχνάς τις εκάστοτε δηλώσεις του Καρατζαφέρη για τους κατοίκους του ΑΠ; Σχεδόν τραμπούκους τους έχει πει και ότι δεν συμφωνεί με τέτοιες εκδηλώσεις. Ξεχνάς επίσης πως πρώτος αυτός καταδίκασε τα ιπτάμενα γιαούρτια στον Αλαβάνο! Ναι βέβαια έπρεπε ο Καρατζαφέρης να καταδικάσει πρώτος για να δείξει πόσο καλός είναι με την αριστερά και να μην τον ξαναπούν ακροδεξιό και τα κατάφερε! Ο Αλαβάνος φυσικά, ποτέ δεν καταδίκασε ούτε μία μολότοφ από την μεριά του, το αντίθετο μάλιστα πάντα μιλούσε για εξεγερμένα νιάτα με αιτία…. Και μετά, θέλεις και να είσαι ευπρόσδεκτος στον ΑΠ από αυτούς που κακώς ή καλώς πρωτοστάτησαν στο πλευρό των κατοίκων; Από την πρώτη στιγμή και είναι πάντα στους δρόμους; Ε ναι ρε συ Άδωνι, ας ήταν και ο Καρατζαφέρης στους δρόμους. Ποιος τον έδεσε στην καρέκλα του, εγώ;

Άδωνι πες μου ένα βασικό λόγο λοιπόν για να επανέλθουμε, που θα πρέπει ένας πολίτης για να βοηθήσει στη ρήξη και ανατροπή να ψηφίσει μία από τα ίδια, δηλαδή κάποιον από τους δημοκράτες του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ του ΚΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΛΑΟΣ; Τι άλλαξε δηλαδή από τότε που το ΛΑΟΣ βρίσκεται στη Βουλή; Απλά αυξήθηκαν οι λαθρομετανάστες κατά 5 εκατομμύρια... Θα μου πεις τι μπορούμε άλλο να κάνουμε; Πολλά! Από συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις κάθε εβδομάδα μέχρι να τους σπάτε τα νεύρα στα κανάλια κάθε μέρα που σας βγάζουν και ας μη σας ξαναβγάλουν αλλά μάλλον ενδιαφέρεστε περισσότερο, να σας βγάζουν….

Από την άλλη Άδωνι μιας και λες συνέχεια πως πιστεύεις στη δημοκρατία, είδαμε τι δημοκρατία έχουμε. Εσένα σε φυλάει η αστυνομία 24 ώρες την ημέρα, εμένα όμως ούτε λεπτό αλλά κατά το Σύνταγμα είμαστε ισότιμοι σαν πολίτες... Και κυριολεκτώ γιατί όσες φορές κάλεσα την αστυνομία για κάποιο γεγονός είτε δεν ήλθε καθόλου, είτε ήλθε την άλλη μέρα, είτε ήλθε με το φάρο και τη σειρήνα για να προειδοποιήσει τον ερχομό της για να λακίσουν όλοι και ούτε καν σταμάτησε, μείωσε απλά την ταχύτητα και άλλαξε ταχύτητα.. Εάν την καλούσες εσύ όμως, θα ερχόταν και ελικόπτερο… Σκατά δημοκρατία δηλαδή. Τώρα θα μου πεις τα γνωστά, ότι εσύ είσαι θεσμός και πρέπει να σε φυλάει η αστυνομία γιατί έχεις και αυξημένη επικινδυνότητα. Τρίχες! Πουθενά δεν λέει τέτοια πράγματα το Σύνταγμα. Το σύνταγμα λέει μόνο ότι όλοι είμαστε ίσοι. Και φυσικά δεν ονειροβατώ. Δεν είμαστε καθόλου ίσοι γι αυτό και να βράσω την Δημοκρατία σου.

Ε λοιπόν Άδωνι δεν νομίζω. Αυτό που πιστεύω είναι πραγματικά στη ρήξη και ανατροπή που έλεγε κάποτε ο Καρατζαφέρης. Η ψήφος στην ΧΑ δεν θα φέρει το ναζισμό ούτε φυσικά αυτοί που ψήφισαν και θα ψηφίσουν την ΧΑ θέλουν τον ναζισμό και τον ολοκληρωτισμό. Αυτό που θέλουν είναι να μπουν φραγμοί στην καταστροφή της χώρας και να φοβηθούν κάποιοι πως εάν δεν αλλάξουν μυαλά, θα οδηγηθούν για δωρεάν διακοπές σε ξερονήσια. Τρέμουν στην ιδέα και αναγκαστικά θα αλλάξουν και μυαλά χωρίς να έλθει κανείς ναζισμός.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα που λέει και το ρητό. Όπως δείχνουν τα πράγματα αγαπητέ Άδωνι, δεν προκαλείτε φόβο πλέον. Στην αρχή μπορεί, αλλά μετά γίνατε και ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ οπότε τώρα μπορεί και να σας ψηφίσει κάνας πιωμένος αριστερός κατά λάθος, πάντως θα χάσετε αυτούς που ήταν η βάση όταν πρωτοδημιουργήθηκε το κόμμα. Αυτοί θα ψηφίσουν ρήξη και ανατροπή, δηλαδή δεν θα ψηφίσουν μία από τα ίδια. Όσο δεν με φυλάει και μένα η αστυνομία αλλά μόνο εσένα Άδωνι και τους υπόλοιπους της Βουλής, μεγαλοδημοσιογράφους και μεγαλοκαρχαρίες, δημοκρατία δεν έχουμε και ας λέει το Σύνταγμα και εσύ ότι παπαριά θέλεις για ισότητες και δημοκρατίες.

Ναζισμός ποτέ δεν θα έλθει στην Ελλάδα, μπορούμε όμως ψηφίζοντας την ΧΑ να κάνουμε κάποιους να ανησυχήσουν μη τυχόν και έλθει ο ναζισμός στην Ελλάδα. Η μπλόφα σε αυτές τις περιπτώσεις και ειδικά στην πολιτική, είναι το πρώτο εργαλείο. Μόνο εάν ανησυχήσουν τότε θα προσγειωθούν και θα σοβαρευτούν οι προοδευτικούληδες. Εσείς Άδωνι πλέον δεν ανησυχείτε κανέναν. Εάν θέλετε λοιπόν αγαπητέ Άδωνι να τους προσγειώσετε και να τους ανησυχήσετε εσείς και όχι η ΧΑ, στο χέρι σας είναι να ξανακερδίσετε αυτούς που χάσατε και να κερδίσετε πολλούς περισσότερους γιατί όπως θα είδες και στις δημοσκοπήσεις, το 89.5% των Ελλήνων σήμερα, επιθυμούν την άμεση απέλαση όλων των λαθρομεταναστών και όλοι αυτοί είναι εν δυνάμει χρυσαυγίτες πάνω από την κάλπη. Θέλω να πω πως εάν δεν αρχίσουν αμέσως οι μαζικές απελάσεις και σκούπες από την Αθήνα και εάν συνεχίσουν να μπουκάρουν 500 κάθε μέρα από τον Έβρο και άλλοι τόσοι από την Αλβανία που όλοι την έχουν περιέργως ξεχάσει, ο Έλληνας πάνω από την κάλπη, την επόμενη φορά θα ξελαμπικάρει και θα δει κάνα άλλο όνειρο με άμεση ρήξη και ανατροπή που θα φέρει πολύ μεγάλη ανησυχία σε όλους τελικά. Είμαι βέβαιος πως κάτι τέτοιο, πες πως έχει ήδη συμβεί. Όλοι το συζητάνε ήδη, υπάρχει δυναμική, προοπτική και τελικά θέληση για να γίνει κάτι τέτοιο και κανείς δεν φοβάται μην έλθει ναζισμός στην Ελλάδα. Αυτά είναι καραμέλες που έχουν λιώσει προ πολλού.»

Τὸν συγκεκριμένο χρήστη καὶ μπλόγκερ δὲν τὸν γνωρίζω προσωπικά. Ὅμως δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὲ ἐκφράσει καλύτερα ἕνα κείμενο! Ἕνα μεγάλο μπράβο γιατί τὰ λέει σταράτα στὸν βουλευτή, κρούοντάς του τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ καταρρίπτοντας τὶς γνωστὲς «καραμέλες», ποὺ δυστυχῶς διακινοῦνται στὸν περίφημο «χῶρο». Γιὰ ὅποιον ἔχει ἀνοιχτὰ αὐτιὰ καὶ γερὸ στομάχι νὰ ἀκούσει ἀλήθειες πού μας ἔχουν πικράνει καὶ ἐξοργίσει. Ἡ στάση τοῦ ἐν λόγῳ μπλόγκερ μὲ ἐκφράζει ἀπόλυτα καθὼς καὶ τὸ κείμενό του ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενο. Μπορεῖτε νὰ δεῖτε τὴν ἐξέλιξη τῆς συζητήσεως ἐδῶ :

http://www.adonisgeorgiadis.gr/phpbb3/viewtopic.php?f=2&t=2230

Ἀρχαία θρησκεία καὶ Χριστιανισμὸς

2011-01-16T17:59:00.003+02:00

Σὲ πολλὲς συζητήσεις διαδικτυακῶς, γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὴν περίοδο τῆς μετάβασης ἀπὸ τὴν ἀρχαία θρησκεία στὸν Χριστιανισμὸ (δηλαδὴ 4ος – 5ος αἰώνας μ.Χ.). Χωρὶς πολλὲς περιστροφὲς καὶ ἀντιμετωπίζοντας κατάματα τὴν ἀλήθεια, μποροῦμε νὰ τονίσουμε τὰ παρακάτω :

- Ὡς τὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰώνα, ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν διαδεδομένος περίπου στὸ 10% τῶν κατοίκων τῆς αὐτοκρατορίας. Μέχρι τὰ τέλη αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος (ἐποχὴ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου), ὁ ἀριθμὸς τῶν χριστιανῶν εἶχε αὐξηθεῖ κατακόρυφα. Ὑπάρχει ἐξήγηση; Φυσικὰ καὶ ναί. Κατ’ ἀρχάς, μὲ τὸ διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313 μ.Χ.), περὶ ἀνεξιθρησκείας, ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος Ἅ΄, ἔδωσε τὸν ζωτικὸ χῶρο στοὺς χριστιανοὺς νὰ ἐκτελοῦν τὸ ἱεραποστολικὸ – προσηλυτιστικὸ ἔργο τους. Ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος ἀσπάστηκε τὸν Χριστιανισμό, διαβλέποντας δυνατότητες ἑνότητας καὶ ὁμοψυχίας στὴν ἐν κινδύνῳ αὐτοκρατορία του. Οἱ διάδοχοί του, μὲ ἐξαίρεση τὸν ἀρχαιολάτρη Ἰουλιανό, μὲ μιὰ σειρὰ ἀπὸ διατάγματα, ὄχι μόνο εὐνόησαν τοὺς χριστιανούς, ἀλλὰ δυστυχῶς ἰδιαίτερα πρὸς τὸ τέλος τοῦ 4ου καὶ ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα, ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀπαγόρεψαν τὴν ἀρχαία θρησκεία.

- Ἀνάμεσα στὶς τάξεις τῶν χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονταν κυρίως ἀπὸ φτωχότερα στρώματα, ὑπῆρχαν καὶ φανατικοὶ «χριστιανοὶ», μισαλλόδοξοι χωρὶς ἀμφιβολία, οἱ ὁποῖοι κατὰ παράβαση τῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ, προέβησαν σὲ ὠμότητες ἐναντίον ὅσων δὲν ἀσπάζονταν τὴν νέα θρησκεία. Κατὰ τὶς ἐπιδρομὲς τοῦ Ἀλάριχου καὶ τῶν Γότθων στὸ ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς αὐτοκρατορίας, τὸ ἐπίσημο κράτος δὲν ἔπραξε τίποτα γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὶς καταστροφὲς ναῶν, μνημείων καὶ πόλεων στὸν νότιο ἑλλαδικὸ χῶρο. Οἱ περιοχὲς αὐτές, ἐπὶ τῆς οὐσίας, «τιμωρήθηκαν» ἐπειδὴ δὲν εἶχαν ἀσπαστεῖ τὸν Χριστιανισμό, ὅπως εἶχε κάνει τὸ κατεστημένο τῆς αὐτοκρατορίας.

- Παρὰ τὶς ἐπιδρομὲς (νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἀκολούθησαν τοὺς ἑπόμενους αἰῶνες οἱ Ἄβαροι, οἱ Σλάβοι, οἱ Βούλγαροι κλπ.), ὁρισμένες ἀπομονωμένες περιοχὲς τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου, παρέμεναν παγανιστικὲς μερικοὺς αἰῶνες ἀργότερα. Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅτι ἀκόμα καὶ σήμερα ἐπιβιώνουν παγανιστικὰ ἐθίμα (π.χ. καρναβάλια) καὶ μάλιστα αὐτὸ εἶναι γενικὸς κανόνας σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.

- Ὁ Χριστιανισμός, ὡς θρησκεία διασπάστηκε σὲ πολλὰ παρακλάδια τόσο σὲ ἀνατολὴ ὅσο καὶ σὲ δύση. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ κήρυκές του διαστρέβλωσαν σὲ πολλὰ σημεῖα τὰ μηνύματα τοῦ Χριστοῦ, προσαρμόζοντας τὰ εἴτε στὸ γνωστικό τους ἐπίπεδο εἴτε στὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ ποιμνίου ποὺ ἀπευθύνονταν. Στὶς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες (Αἴγυπτος, Συρία, Φοινίκη, Παλαιστίνη) ἐμφανίστηκαν πολλὲς «αἱρέσεις», καθὼς καὶ ἐξαιρετικὰ φανατισμένα πλήθη «χριστιανῶν» (ἕνα ἐκ τῶν θυμάτων τοὺς ὑπῆρξε ἡ φιλόσοφος Ὑπατία). Ἃς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τὸν 8ο καὶ 9ο αἰώνα, ἡ αὐτοκρατορία συγκλονίστηκε ἀπὸ τὴν εἰκονομαχία. Ἡ ἐπικράτηση τῶν εἰκόνων, ἦταν στὴν οὐσία μία νίκη τοῦ ἑλληνισμοῦ ἢ τοῦ ἑλληνικῶς σκέπτεσθαι, ἀφοῦ ὡς γνωστὸν στὴν ἀνατολὴ δὲν ἐπιθυμοῦσαν τὶς εἰκόνες, ἐνῶ στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ὅπου καὶ οἱ περισσότεροι ὑποστηρικτὲς τῶν εἰκόνων, ὑπῆρχε ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ἡ λατρεία τῶν ἀγαλμάτων (καὶ κατὰ ἐξέλιξη τῶν εἰκόνων τῶν ἁγίων). Μετὰ τὴν νίκη τῶν ὑπέρμαχων τῶν εἰκόνων, ἔχουμε στὴν οὐσία τὴν γέννηση τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδὴ τῆς ἑλληνικῆς ἐκδοχὴς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἀμέσως μετὰ ἀκολούθησε ἡ διαμάχη μὲ τὴν ἐκκλησία τῆς Ρώμης, κατὰ τὴν πάγια ἀντίθεση τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ τοὺς λατίνους καὶ κατὰ προέκταση μὲ τοὺς βαρβαρόφωνους φραγκογερμανούς.

- Ἡ ἄποψη ὅτι οἱ Χριστιανοὶ κατέστρεψαν τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα, πρέπει νὰ ἐξεταστεῖ προσεκτικῶς. Ἂν ἐννοοῦμε ὅτι κατέστρεψε βιολογικῶς τὴν ἑλληνικὴ φυλή, μὲ τὰ γεγονότα τοῦ 4ου αἰώνα, τότε αὐτὴ ἡ ἄποψη ἐκτὸς ἀπὸ βλακώδης εἶναι καὶ ἐθνικὰ ἐπικίνδυνη (της σχολῆς Φαλμεράγιερ-Ρεπούση-Δραγώνα περὶ μὴ συνέχειας). Ἂν ἐννοοῦμε ὅτι κατέστρεψε τὸν πολιτισμό της, τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι ὄντως καταστράφηκαν μνημεῖα, ναοί, πόλεις, ὑπῆρξε ἀσέβεια καὶ βεβήλωση, βιασμοὶ καὶ φόνοι, οἱ ὁποῖοι σὲ κάθε περίπτωση εἶναι ἀσυγχώρητοι. Ἀλλὰ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα εἶχε πρὸ πολλοῦ πέσει σὲ παρακμή. Μὲ ἐξαίρεση κάποιους νεοπλατωνικοὺς φιλοσόφους, ὅπως ὁ Πρόκλος καὶ ἡ Ὑπατία, ἡ πνευματικὴ παραγωγὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ ἦταν σὲ προφανῆ κάθοδο. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ σὲ καμμιὰ περίπτωση τὶς βιαιότητες τῶν μισαλλόδοξων…

Οἱ ἀνίκητοι Σπαρτιάτες

2010-12-19T22:40:00.002+02:00

Ἀποτελοῦν ἀκόμα καὶ σήμερα ἀντικείμενο θαυμασμοῦ, γιὰ τοὺς ρομαντικοὺς μελετητὲς τῆς ἱστορίας, ἀλλὰ καὶ τοὺς στρατιωτικοὺς ἀναλυτές, οἱ «θρυλικοί» Σπαρτιάτες ὁπλίτες. Ἕνας στρατός, ποὺ στὴν περίοδο τῆς ἀκμῆς τοῦ ἦταν ἀήττητος ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἀντίπαλο σὲ δύση καὶ ἀνατολή.

Ἀπαρχὲς – Ὀργάνωση – Σύνθεση. Τὸ σπαρτιατικὸ κράτος δημιουργήθηκε στὴν κοιλάδα τοῦ Εὐρώτα, τοὺς «σκοτεινοὺς αἰῶνες» 11ος – 9ος αἰώνας π.Χ. Οἱ 2.000 Δωριεῖς - Ἡρακλεῖδες πολεμιστὲς ποὺ ἔφθασαν ἀπὸ τὸν βορρᾶ (ἡ περίφημη «κάθοδος») ἀγωνίστηκαν σκληρὰ γιὰ νὰ ἐπικρατήσουν. Εἶχαν ὡς ἀντιπάλους μερικοὺς ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀξιόλογους πολεμιστὲς ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Τοὺς Ἀχαιοὺς γηγενεῖς κατοίκους τῆς Λακωνικῆς, τοὺς Μεσσήνιους «ἄσπονδους» γείτονες καὶ ὁμόφυλούς τους, τοὺς Ἀργείους ἐπίσης ἰδίας καταγωγῆς. Ὁ ἀγώνας τοὺς ἦταν δύσκολος. Οἱ ἡττημένοι ἀντίπαλοί τους εἴτε ὑποδουλώθηκαν, δηλαδὴ ἔγιναν εἵλωτες – ἰδιοκτησία τοῦ κράτους, εἴτε κατὰ τοὺς πρώτους αὐτοὺς αἰῶνες ἐνσωματώθηκαν στὴν σπαρτιατικὴ πολιτεία. Ὁ Ἀριστοτέλης μας πληροφορεῖ ὅτι τὴν πρώιμη αὐτὴ περίοδο, ὅπου σημειωτέον οἱ ἱστορικὲς γνώσεις μας δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, πράγμα συχνὸ γιὰ τὴν μυστικοπαθῆ Λακεδαιμονίων Πολιτεία, ὑπῆρχαν στὴν Λακεδαίμονα 10.000 πολίτες. Ἀργότερα, κατὰ τὸν 8ο π.Χ. αἰώνα, ὅπου φέρεται νὰ ἔζησε ὁ «θρυλικός» νομοθέτης τοὺς ὁ Λυκοῦργος, οἱ πολίτες τῆς ἦταν 9.000, ὅσοι καὶ οἱ κλῆροι στοὺς ὁποίους χωρίστηκε ἡ γῆ τοὺς (Πλούταρχος). Αὐτοὶ οἱ πολίτες ἦταν οἱ Ὅμοιοι. Ἡ σκληρὴ καὶ ἀπαράμιλλη ἐκπαίδευσή τους, τοὺς ἔκανε ἀήττητους στὸ πεδίο τῆς μάχης γιὰ περίπου 4 αἰῶνες. Ἐκείνη τὴν πρώιμη ἀρχαϊκὴ περίοδο, ἀναπτύχθηκε στὶς ἀνεξάρτητες πόλεις – κράτη ἕνα νέο εἶδος πολέμου, ὁ ὀπλιτικὸς πόλεμος. Βασιζόμενες στὴν πυκνὴ διάταξη, ποὺ ἦταν γνωστὴ ἀκόμη καὶ στὰ ἔπη τοῦ Ὁμήρου, τὴν χρήση τῆς μεγάλης «ἀργολικῆς» ἀσπίδας γνωστότερης ὡς «ὅπλον», καθὼς καὶ τὴν ἐξαιρετικὴ ἐκπαίδευση καὶ φυσικὴ κατάσταση τῶν πολιτῶν, οἱ πόλεις-κράτη ὑπεράσπιζαν τὴν ἀνεξαρτησία τους, μέσω τῆς ὀπλιτικῆς φάλαγγος. Ἡ φάλαγξ, πυκνὸς σχηματισμὸς πεζῶν, δρώντας σὰν ἕνα σῶμα, ἐπέτρεπε σὲ μικρότερους ἀριθμητικὰ στρατοὺς νὰ ἀντιμετωπίζουν ἐπιτυχῶς τὶς μάχες. Ἡ φάλαγξ, ἔσωσε τὸν ἑλληνικὸ κόσμο κατὰ τὴν βάρβαρη περσικὴ εἰσβολὴ τῶν ἀρχῶν τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ. Στὴν Σπάρτη, ἡ φάλαγξ ἔφτασε στὸ ἀπόγειό της. Ἦταν ἡ φάλαγξ τῶν Ὁμοίων. Οἱ πληροφορίες γιὰ τῶν ἀριθμὸ τῶν Ὁμοίων ποὺ παρατάσσονταν στὴν μάχη εἶναι συνήθως συγκεχυμένος. Ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς ποὺ ἔχει καταγραφεῖ εἶναι οἱ 5.000 στὴν μάχη τῶν Πλαταιῶν (479 π.Χ.). Δεδομένων τῶν ἀπωλειῶν ποὺ ὑπῆρξαν στὶς Θερμοπύλες, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Σπάρτη ἔμεναν πάντα ἱκανὲς ἐφεδρεῖες γιὰ τὴν ἀποτροπὴ εἰλωτικὴς ἐξέγερσης, φαίνεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν Ὁμοίων στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα π.Χ. δὲν εἶχε ἐλαττωθεῖ. Φαντάζει ἀρκετὰ πιθανὸ νὰ ὑπῆρχαν στὴν πόλη – στρατόπεδο, περισσότεροι ἀπὸ 8.000 ἑτοιμοπόλεμοι ὑπερασπιστές της.

Ἀλλὰ ὁ σπαρτιατικὸς στρατὸς δὲν ἀποτελεῖτο μόνο ἀπὸ τοὺς Ὁμοίους. Στὸ σπαρτιατικὸ κράτος ὑπῆρχαν καὶ οἱ Περίοικοι, ἐλεύθεροι κάτοικοι τῆς ὀρεινῆς καὶ παράλιας Λακωνίας, μὲ περιορισμένα δικαιώματα, αὐτοδιοικούμενοι ἀλλὰ πάντοτε κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τῶν Ὁμοίων, ἀσχολούμενοι κυρίως μὲ τὴν γεωργία, τὴν κτηνοτροφία, τὴν ἁλιεία, τὴν βιοτεχνία καὶ τὸ ἐμπόριο, ποὺ ἀκολουθοῦσαν τοὺς Ὁμοίους στὶς ἐκστρατεῖες. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἄρρενων Περιοίκων, τὴν ἐποχὴ τῆς ἀκμῆς τῆς Σπάρτης, ὑπολογίζεται σὲ 30.000 (σύμφωνα πάντα μὲ τὶς πηγές). Βεβαίως στὶς ἐκστρατεῖες συμμετεῖχε μόνον ἕνα μέρος αὐτῶν.

Ρόλο στὸν στρατὸ τῶν Λακεδαιμονίων εἶχαν καὶ οἱ Εἵλωτες, ὡς βοηθητικοὶ ὅμως. Ἀργότερα, τὴν ἐποχὴ ποὺ ἡ Σπάρτη παρακμάζει πληθυσμιακὰ καὶ ὁ στρατὸς τῶν Ὁμοίων γνωρίζει δραματικὴ μείωση, Εἵλωτες προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Λακωνία, μὲ αὐστηρὰ προφανῶς κριτήρια, ἐπιλέγονται ὡς ὁπλίτες (Βρασίδειοι καὶ Νεοδαμώδεις). Ὁ ἀριθμὸς τοὺς ὑπολογίζεται ἀπὸ 40 ἕως 50 χιλιάδες τὴν ἐποχὴ τῆς ἀκμῆς τῆς Σπάρτης (ἐννοοῦνται οἱ ἄρρενες).

Ἡ ἐποχὴ τῆς ἀκμῆς. Τὸ κράτος τῶν Λακεδαιμονίων ἔφθασε στὴν μεγαλύτερη ἔκτασή του ἀπὸ τὸ 547 π.Χ. μέχρι τὸ 370 π.Χ. Περίπου 8.400 τ.χιλ, δηλαδὴ τὰ 2/5 τῆς Πελοποννήσου, ἀποτελοῦσαν τὴν ἐπικράτειά τους. Βέβαια, μέσω τῆς Πελοποννησιακῆς Συμμαχίας, ἤλεγχαν μία ἔκταση 20.000 τ.χιλ καὶ περίπου 800.000 – 900.000 κατοίκους. Πόσος ἦταν τελικὰ ὁ πληθυσμὸς τῆς σπαρτιατικῆς πολιτείας; Μὲ βάση τὰ στοιχεῖα τῶν ἀρχαίων συγγραφέων, ἀλλὰ καὶ τὴν πληθυσμιακὴ κατανομὴ τῆς νοτίου Ἑλλάδος (40 κάτοικοι ἀνὰ τ.χίλ, ἐνῶ στὶς περιοχὲς τοῦ βορείου ἑλληνισμοῦ, δηλαδὴ τὴν Ἤπειρο, τὴν Θεσσαλία, τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θράκη, ἡ πληθυσμιακὴ πυκνότητα ἦταν σαφῶς μικρότερη), ὁ πληθυσμὸς τοὺς πρέπει νὰ ἦταν 320.000 ἕως 340.000. Πάντα μιλᾶμε γιὰ τὴν περίοδο πληθυσμιακῆς ἀκμῆς (547 – 464). Διότι τὸ 464 π.Χ. συνέβη ὁ καταστροφικὸς σεισμός, ποὺ σύμφωνα μὲ τὶς πηγὲς προκάλεσε τὸν θάνατο περισσοτέρων ἀπὸ 20.000 ἀτόμων. Ἀμέσως ξέσπασε εἰλωτικὴ ἐπανάσταση, γνωστὸς καὶ ὡς γ΄μεσσηνιακὸς πόλεμος, ὁ ὁποῖος αὔξησε καὶ ἄλλο τὰ θύματα. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Λακωνικῆς, σίγουρα ἔπεσε κάτω ἀπὸ τὶς 300.000, ἴσως ἔφτασε καὶ τὶς 250.000 ἂν συνυπολογίσουμε τοὺς Μεσσήνιους ποὺ ἀποχώρησαν μὲ τὶς οἰκογένειές τους γιὰ τὴν Ναύπακτο, χωρὶς ποτὲ νὰ ἀνακάμψει. Οἱ ἐπακόλουθες συγκρούσεις καὶ οἱ ἀνταγωνισμοὶ μὲ τὴν Ἀθήνα, καθὼς καὶ ὁ καταστροφικὸς γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος, προκάλεσε περαιτέρω δημογραφικὴ συρρίκνωση.

Ἡ παρακμὴ καὶ τὰ αἴτιά της. Ὁ ἀριθμὸς τῶν Ὁμοίων μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου ἐλαττωνόταν. Ἀπὸ τὸ 464 π.Χ. καὶ μετά, ἡ Σπάρτη δὲν εἶχε πλέον 8 μὲ 9 χιλιάδες ἄριστους πολεμιστές, ἀλλὰ τοὺς μισοὺς ἢ καὶ λιγότερους. Ὁ Πελοποννησιακὸς Πόλεμος μεγάλωσε τὶς ἀπώλειες. Ἡ στρατηγικὴ ἰδιοφυία τοῦ Βρασίδα, τοῦ Λυσάνδρου ἢ τοῦ Ἀγησιλάου δὲν ἀπέτρεψε τελικὰ τὸ μοιραῖο, ποὺ ἦρθε λίγες δεκαετίες ἀργότερα, τὸ 371 π.Χ. στὰ Λεύκτρα.

Ἕνα θέμα πρὸς συζήτηση εἶναι τί γινόταν μὲ τοὺς δευτερότοκους ἢ τριτότοκους γιοὺς τῶν Ὁμοίων. Ὁ κλῆρος πέρναγε στὸν πρωτότοκο, ὁπότε λογικὰ αὐτοὶ πέρναγαν στὴν κατηγορία τῶν Ὑπομειόνων, δηλαδὴ πολιτῶν 2ης κατηγορίας. Σὲ αὐτὴ τὴν κατηγορία ὑπάγονταν καὶ ὅσοι Ὅμοιοι ἀδυνατοῦσαν νὰ συμμετάσχουν στὰ φιδίτια (τὰ κοινὰ συσσίτια), ἕνας ἀριθμὸς ποὺ αὐξανόταν μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου. Στὸν πόλεμο, οἱ Ὑπομείονες μᾶλλον τάσσονταν στὴν φάλαγγα τῶν Περιοίκων, ὅταν συμμετεῖχαν στὴν μάχη, αὐξάνοντας ἔτσι τὴν μαχητική της ἀξία. Πόσοι ἦταν ὅμως; Τὸ σύνολο τῶν Ὁμοίων καὶ Ὑπομειόνων, δηλαδὴ τῶν ἀπογόνων τῶν πρώτων Δωριέων ποὺ κατέφτασαν στὴν κοιλάδα τοῦ Εὐρώτα σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, πρέπει νὰ ἄγγιζε τὶς 40.000 μαζὶ μὲ τὶς οἰκογένειές τους. Ὅσο λοιπὸν ἐλαττωνόταν ὁ ἀριθμὸς τῶν Ὁμοίων τόσο αὐξανόταν ὁ ἀριθμὸς τῶν Ὑπομειόνων, πάντα μέσα στὰ πλαίσια τὴν δημογραφικῆς συρρίκνωσης τῆς Σπάρτης.

Τί γινόταν μὲ τοὺς κλήρους τῶν Ὁμοίων ποῦ ἔχαναν τὰ πολιτικὰ τοὺς δικαιώματα; Ἀπὸ τὶς πηγὲς προκύπτει ὅτι οἱ κλῆροι αὐτοὶ πέρναγαν στὰ χέρια πλουσιότερων Ὁμοίων, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν 3ο αἰώνα π.Χ., λίγες δεκάδες Ὁμοίων νὰ ἐλέγχουν τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς γῆς.

Ἕνα ἄλλο στοιχεῖο ποὺ ὁδήγησε στὴν πτώση ἦταν ἕνας νόμος ποὺ χρεώνεται στὸ ἔφορο Ἐπιταδέα, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο ὁ κλῆρος ἀπὸ τὸν Ὅμοιο πατέρα μπορεῖ νὰ περάσει στὴν κόρη καὶ ὄχι ἀπαραίτητα στὸν γιό, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε γιός. Αὐτὸ ὑπολογίζεται ὅτι ἔγινε πρὸς τὸ τέλος τοῦ 5ου ἣ τὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰώνα. Ἔτσι τελικὰ ἡ Σπάρτη ἔγινε μία πολιτεία μὲ πλούσιες νύφες, ἀλλὰ χωρὶς ὑπερασπιστές.

Τὸ τέλος. Μετὰ τὶς ἧττες τοῦ 371 καὶ τοῦ 362 π.Χ. ἀπὸ τοὺς Θηβαίους τῶν Ἐπαμεινώνδα καὶ Πελοπίδα, ἡ Σπάρτη περνάει στὸ παρασκήνιο. Τελευταία ἀναλαμπή, τὸ δεύτερο μισό του 3ου αἰώνα (250-220 π.Χ.), ὅπου οἱ μεταρρυθμιστὲς βασιλεῖς Ἅγις καὶ Κλεομένης, προσπάθησαν νὰ ἀνασυστήσουν τὸν ἀνίκητο στρατὸ τῶν Ὁμοίων καὶ νὰ ἀναστήσουν τὸ κλέος τῆς Σπάρτης. Παρὰ τὶς ἀρχικὲς ἐπιτυχίες, τοῦ Κλεομένους, οἱ ἱστορικὲς συγκυρίες δὲν τὸν βοήθησαν. Δημιούργησε ξανὰ μιὰ συμπαγῆ φάλαγγα, ἀποτελούμενη πλέον ἀπὸ σαρισσοφόρους, ἀπελευθέρωσε Εἵλωτες, ἔδωσε ξανὰ ἱκανὸ μέγεθος στὸν ξεψυχισμένο στρατὸ τῆς πάλαι ποτὲ ἡγεμόνιδος πολιτείας, ἀλλὰ οἱ μεγάλες δυνάμεις τῆς ἐποχῆς ἐμπόδισαν τὴν περαιτέρω ἐνδυνάμωση. Στὴν Σελλασία τὸ 222 π.Χ, ὁ ἑνωμένος στρατὸς Μακεδόνων καὶ Ἀχαϊκῆς Συμπολιτείας, ἔσβησε τὸ ὄνειρο τῆς ἀνάκαμψης. Ἦταν τὸ κύκνειο ἄσμα τοῦ θρυλικοῦ στρατοῦ τῶν Λακεδαιμονίων, παρὰ τὶς νέες προσπάθειες νὰ ἀνασυγκροτηθεῖ στὶς δεκαετίες ποὺ ἀκολούθησαν. Ἦταν ἀργὰ γιὰ μεταρρυθμίσεις. Αὐτὲς ἔπρεπε νὰ γίνουν 150 χρόνια νωρίτερα.

Κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη, ἡ χώρα τῶν Λακεδαιμονίων ἦταν ἱκανὴ νὰ δώσει 30.000 πεζοὺς καὶ 1.500 ἱππεῖς. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἱππικό, αὐτὸ ποτὲ δὲν ἀναπτύχθηκε σὲ μία χώρα ποὺ προτιμοῦσαν τὸν «ἠρωϊκό», πεζὸ τρόπο μάχης. Ἄλλωστε στὴν νότιο Ἑλλάδα, μὲ ἐξαίρεση τὴν πεδινὴ Βοιωτία, δὲν ἀναπτύχθηκε ἰδιαίτερα τὸ ἱππικό. Περίφημο ἱππικὸ εἶχαν μόνο ἡ Θήβα, ἡ Θεσσαλία καὶ βεβαίως ἡ Μακεδονία. Γιὰ τοὺς πεζοὺς ἀναφερθήκαμε προηγουμένως. Σὲ περίοδο ἀκμῆς ἦταν σίγουρο ὅτι ἡ Σπάρτη μποροῦσε νὰ ἀναπτύξει δυὸ φάλαγγες. Ἡ μία τῶν Ὁμοίων καὶ ἡ ἄλλη τῶν Περιοίκων, ὅπως ἔγινε στὶς Πλαταιὲς τὸ 479 π.Χ. Ποτέ, βέβαια, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁπλιτῶν δὲν ἔφθασε στὸ σύνολό τους τὶς 30.000. Στὶς Πλαταιές, οἱ Περίοικοι παρέταξαν 5.000 ὁπλίτες, ἐνῶ αὐτοὶ συνοδεύονταν ἀπὸ ἴσο ἀριθμὸ βοηθητικῶν, ὅπως γινόταν σὲ κάθε παράταξη ὁπλιτῶν, πλὴν τῶν Ὁμοίων ποὺ συνοδεύονταν ἀπὸ ἑπτὰ Εἵλωτες ὁ καθένας. Οἱ βοηθητικοὶ τῶν Περιοίκων ὁπλιτῶν ἦταν πιθανότατα καὶ αὐτοὶ Περίοικοι, διότι οἱ Εἵλωτες συνόδευαν μόνο τοὺς Ὁμοίους. Ἄρα στὶς Πλαταιὲς βρίσκονταν 5.000 Ὅμοιοι, 10.000 Περίοικοι καὶ 35.000 Εἵλωτες, σύνολο δηλαδὴ 50.000 (10.000 ὁπλίτες καὶ 40.000 βοηθητικοί), ὁ μεγαλύτερος στρατὸς Λακεδαιμονίων ποὺ ἔχει ἀναφερθεῖ! Ποτὲ ξανὰ ἡ Σπάρτη δὲν παρέταξε τόσους μαχητές, ὄχι μόνο ἀριθμητικὰ ἀλλὰ καὶ σὲ ἀξία, ποὺ μὲ τὸ χρόνο ἔφθινε δραματικά. Προφανῶς ἐκείνη τὴν περίοδο ἡ Σπάρτη ἦταν σὲ θέση νὰ παρατάξει περισσότερους ἀπὸ 15.000 ὁπλίτες (Ὅμοιους καὶ Περίοικους), σὲ περίπτωση ἐσχάτου κινδύνου, ἕνας ἀριθμὸς ποὺ τὴν καθιστοῦσε πρακτικὰ ἄτρωτη. Αὐτὸ ἄλλαξε δραματικὰ μετὰ τὸ 464 π.Χ.

Σύγκριση μὲ ἄλλους στρατούς. Πολλοὶ μελετητὲς ἀναρωτιοῦνται ποιὰ στρατιωτικὴ δύναμη ἦταν ἀνώτερη στὸ πεδίο τῆς μάχης, ἡ σπαρτιατικὴ φάλαγξ, ἡ μακεδονικὴ φάλαγξ ἢ ἡ ρωμαϊκὴ λεγεώνα. Οἱ δυὸ τελευταῖες ἀναμετρήθηκαν, σὲ μιὰ ἐποχὴ βεβαίως ποὺ ἡ λεγεώνα ἦταν ἀνερχόμενη ἐνῶ ἡ φάλαγξ παρηκμασμένη. Δὲν ἀντιμετώπισαν οἱ Ρωμαῖοι τὸν Φίλιππο ἢ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο, ἀλλὰ τοὺς διαδόχους τους καὶ μάλιστα ὄχι τοὺς καλύτερους δυνατούς. Ἀλλὰ καὶ οἱ Μακεδόνες ὅταν ἐπικράτησαν τῶν Νοτῖων Ἑλλήνων, δὲν ἀντιμετώπισαν τοὺς ἀκμάζοντες Λακεδαιμόνιους ἢ ἔστω τοὺς Ἀθηναίους του 5ου αἰώνα ἢ τοὺς Θηβαίους του Ἐπαμεινώνδα καὶ τοῦ Πελοπίδα, ἀλλὰ τὶς παρηκμασμένες πόλεις-κράτη τοῦ 2ου μισοῦ του 4ου π.Χ. αἰώνα. Ἀνάμεσά τους δὲν βρισκόταν ἡ Σπάρτη, ποὺ ἦταν βουτηγμένη στὴν παρακμή της. Γνωστὸ ἄλλωστε ἱστορικὰ τὸ «πλὴν Λακεδαιμονίων».

Μποροῦμε, τελικά, νὰ δώσουμε ἀπάντηση γιὰ τὸ ποιὸς θὰ ὑπερίσχυε στὸ πεδίο τῆς μάχης, ἂν κάνουμε αὐτὲς τὶς συγκρίσεις; Ἡ λεγεώνα τοῦ 2ου αἰώνα π.Χ., πιὸ εὐκίνητη ἀπὸ τὴν βαριὰ μακεδονικὴ φάλαγγα, ἡ ὁποία τὴν ἐποχὴ τῆς σύγκρουσης δὲν εἶχε τὴν καθοριστικὴ ὑποστήριξη τοῦ ἱππικοῦ τῶν Ἑταίρων, τελικῶς ὑπερίσχυσε. Ἂν ὅμως τοῦ μακεδονικοῦ στρατοῦ ἠγεῖτο ἕνας Φίλιππος ἢ ἕνας Μέγας Ἀλέξανδρος τὸ ἀποτέλεσμα μᾶλλον θὰ ἦταν διαφορετικό. Ὅσο γιὰ τὴν σπαρτιατικὴ φάλαγγα τῆς περιόδου τῆς ἀκμῆς της, δὲν νομίζουμε ὅτι θὰ ὑπῆρχε ἀντίπαλος νὰ τὴν νικήσει, οὔτε κὰν ἡ μακεδονικὴ φάλαγξ, ὅσο καὶ ἂν αὐτὸ τὸ συμπέρασμα μοιάζει παρακινδυνευμένο. Φυσικά, καθοριστικὸ ρόλο θὰ ἔπαιζαν τὸ πεδίο τῆς μάχης, οἱ ἀριθμητικοὶ συσχετισμοὶ καὶ ἡ στρατιωτικὴ ἰδιοφυΐα τῶν ἀντιπάλων ἡγετῶν. Ἴσως καὶ ἡ τύχη, ἀστάθμητος παράγων στὴν Ἱστορία. Τὸ μόνο βέβαιον εἶναι ὅτι τὸ φρόνημα τοῦ στρατοῦ τῶν Λακεδαιμονίων, στὴν ἐποχὴ τῆς ἀκμῆς τοὺς ἦταν ἁπλὰ ἀκαταμάχητο.

Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ποὺ ἀναλύσαμε, ἔμεινε θρυλικὸς στὴν ἱστορία ὁ Σπαρτιάτης ὁπλίτης.

Πηγὲς

Ἡρόδοτος

Πλούταρχος

Ἐκδόσεις Περισκόπιο, Στρατιωτικὴ Ἱστορία

Wall Street Journal: Οι τρεις θάνατοι, η κρίση και οι Έλληνες

2010-11-29T19:26:00.001+02:00

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/11/wall-street-journal.html

ΛΑ.Ο.Σ., Ν.Δ. καὶ Χρυσὴ Αὐγὴ εἶναι ἐχθροί;

2010-11-16T21:29:00.003+02:00

Σὲ προηγούμενη δημοσίευσή μας μὲ τὸν τίτλο «Προπομπὸς ἐξελίξεων…», μιλήσαμε γιὰ τὸ σοβαρὸ ἐνδεχόμενο ὁ συνδυασμὸς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν νὰ λάβει ὑψηλὸ ποσοστό. Τελικῶς τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἀνώτερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀναμενόταν καὶ βρέθηκε στὸ ὕψος τοῦ 5,3%. Ἴσως γιὰ κάποιους τὸ συγκεκριμένο ποσοστὸ φαντάζει μικρό, ἀλλὰ ἂν ἀναλογιστοῦμε τί θέσεις ἐκφράζει ὁ συγκεκριμένος πολιτικὸς φορέας σὲ μία ἀριστεροκρατούμενη Ἑλλάδα, τὸ ποσοστὸ αὐτὸ εἶναι ἕνας μικρὸς ἄθλος.

Ὅμως σκοπὸς αὐτῶν τῶν σκέψεων δὲν εἶναι ἁπλὰ ἡ ἀναφορὰ σὲ ἕνα ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ ποσοστὸ γιὰ ἕνα ἀμιγῶς ἐθνικιστικὸ καὶ μάλιστα ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κόμμα. Στόχος μας εἶναι ἕνας εὐρύτερος προβληματισμὸς γιὰ τὸ παρὸν καὶ κυρίως τὸ μέλλον αὐτοῦ ποὺ ὀνομάζουμε πατριωτισμὸς στὴν Ἑλλάδα καὶ πατριωτικὴ παράταξη.

Τοὺς τελευταίους μῆνες καὶ λόγω τῶν καταιγιστικῶν ἐξελίξεων (λαθρομεταναστευτικὸ νομοσχέδιο, προσφυγὴ στὸ ΔΝΤ) παρατηρήθηκε ἕνας ἄνευ προηγουμένου ἀλληλοσπαραγμὸς ὅλων τῶν δεξιῶν δυνάμεων μεταξύ τους. Ἔτσι, ἀντὶ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ ἀντιμετωπίζει τὸ μεῖζον ζήτημα τῆς λαθρομετανάστευσης, ἀσχολήθηκε μὲ τὶς ἀριστεροκομμουνιστικὲς ὑστερίες, ἐνῶ οἱ δεξιὲς πολιτικὲς δυνάμεις (ΛΑΟΣ καὶ ΝΔ) ἀντὶ ἀλληλεγγύης ἐπιδόθηκαν σὲ ἕναν ἀνηλεῆ ἀγώνα ἀλληλεξόντωσης. Σαμαρὰς ἐναντίον Καρατζαφέρη καὶ τὸ ἀνάποδο, μὲ σκληροὺς χαρακτηρισμούς. Γεωργιάδης ἐναντίον νεοδημοκρατικῶν μπλὸγκ καὶ τὸ ἀντίθετο. Ὅλοι ἐναντίον ὅλων. Καὶ μέσα σὲ ὅλα αὐτὰ ἡ ἐνδυνάμωση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς σὲ γκετοποιημένες περιοχὲς τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως διαπιστώσαμε σὲ διαδικτυακὲς συζητήσεις, προκαλεῖ ἀνησυχία ἢ καὶ ἀηδία σὲ πολλοὺς συνέλληνες πατριῶτες! Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη, λένε ὅλοι αὐτοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συζητήσαμε, τὴν Χρυσὴ Αὐγὴ, διότι προκαλεῖ ζημιὰ στὴν προσπάθεια τοῦ «χώρου»!

Τὴν ἴδια ὥρα, οἱ ἀριστερὲς καὶ ἀκροαριστερὲς ὀργανώσεις ἁλωνίζουν, διαβρώνοντας τὴν κοινωνία. Ἀλήθεια, κανεὶς δὲν ἀνησυχεῖ ποῦ ἕνα ἀπολύτως ἀκροαριστερὸ κόμμα ὅπως ὁ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ἐπιτυγχάνει τέτοια ποσοστὰ σὲ ἐκλογές; Τὸ πρόβλημά μας, ἀκόμα καὶ ἠμῶν τῶν πατριωτῶν – ἐθνικιστῶν, εἶναι πῶς δὲν θὰ ἀνέβει ἡ Χρυσὴ Αὐγή;

Μιὰ μικρὴ διακοπῆ καὶ διήγηση δυὸ συμβάντων γιὰ νὰ διαλυθοῦν μία καὶ καλῆ δυὸ μύθοι ποὺ διακινοῦνται εὐρέως στὸν δεξιὸ ἢ κεντροδεξιὸ χῶρο ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Μύθος πρῶτος : οἱ Ἕλληνες εἶναι πατριῶτες. Ἃς μὴν ἀνησυχοῦμε λοιπὸν γιατί στὴν κοινωνία εἴμαστε πλειοψηφία. Αὐτὸ ἰσχυρίζεται καὶ ὁ γελοῖος Λαζόπουλος γιὰ νὰ ἐμπαίξει τὸ πατριωτικὸ κίνημα, ὅτι δὲν ἔχει λόγο ὕπαρξης ἀφοῦ ὁ πατριωτισμὸς δὲν ἀφορᾶ ἕνα κόμμα ἄλλα ὅλο τὸ πολιτικὸ σύστημα. Μύθος δεύτερος : ὑπάρχει καὶ «ἀριστερὸς πατριωτισμός».

Πάσχα τοῦ 2009, σὲ ἕνα χωριὸ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, συγκεκριμένα στὴν Ἤπειρο (ποὺ ἃς μὴν ξεχνιόμαστε τὴν ἐπιβουλεύονται ὅσοι ὀνειρεύονται τὴν «Μεγάλη Ἀλβανία»). Μιὰ συζήτηση μεταξὺ κοκορετσιοῦ, ἀρνιοῦ καὶ τζατζικιοῦ. Σὲ αὐτὴν δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἀριστερός, ὅλοι εἶναι νεοδημοκράτες καὶ πασόκοι, ἐνῶ ὁ γράφων σιωπηλὸς λαοσίτης παρακολουθεῖ τὰ τεκταινόμενα, τὶς συζητήσεις καὶ τὶς ἀντιδράσεις, μὴ θέλοντας νὰ συγχυστεῖ ἐκείνη τὴν ἅγια ἡμέρα. Τὰ πειράγματα δίνουν καὶ παίρνουν, σὲ καφενειακὸ ἐπίπεδο, ἐνῶ ἡ διένεξη γιὰ τὸ ποιὸς ἔβλαψε περισσότερο τὴν Ἑλλάδα φουντώνει. Ξάφνου, ἕνας πασόκος γιὰ νὰ πικάρει τοὺς παρευρισκόμενους δεξιούς, σημειωτέον ὅλοι οἱ συμμετέχοντες εἶναι συγγενεῖς, ἀναφέρει εἰρωνικὰ «πότε θὰ πάρετε τὴν Πόλη;», ἐνῶ ἄλλος πασόκος σιγοντάρει τὴν εἰρωνεία. Τὸ αἷμα ἀνεβαίνει στὸ κεφάλι, ἀλλὰ ψυχραιμότερες φωνὲς συγκράτησαν τὸν γράφοντα, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι δεξιοὶ οὔτε κὰν ἀντέδρασαν. Αὐτὴ ἡ εἰκόνα ξεκαθάρισε αὐτὸ ποὺ χρόνια εἴχαμε κατὰ νοῦ, περὶ τῶν πατριωτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ ἣ τοῦ πατριωτικοῦ ΠΑΣΟΚ. Ναί, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι νοικοκυραῖοι, ἀλλὰ ὅσο γιὰ τὸ πατριῶτες μᾶλλον ἃς τὸ ξεχάσουμε. Ἐκτὸς καὶ ἂν ἐννοοῦμε τὸν πατριωτισμὸ μὲ τὴν ἔννοια «τί κάνεις βρὲ πατριώτη;», ὅταν βρεθοῦμε σὲ ὁποιαδήποτε ἑλληνικὴ ἐπαρχία. Ἐκτὸς καὶ ἂν ἐννοοῦμε πατριωτισμὸ νὰ χορεύουμε τσάμικο ἢ καλαματιανό, μπάλο ἢ πεντοζάλη, μακεδονικὸ ἢ ποντιακὸ χορό, ἂν βρεθοῦμε σὲ κανένα πανηγύρι…

Ὀκτώβριος τοῦ 2010, ἕνα μήνα πρὶν τὶς ἐκλογές, στὸν ἐργασιακὸ χῶρο συνομιλοῦμε μὲ μία συνάδελφο ἀριστερῶν πεποιθήσεων (μάλιστα ἕνας πρόγονος συγγενὴς τῆς ἦταν στὸν ΕΑΜ-ΕΛΑΣ). Ἡ συζήτηση ἔρχεται στὸ θέμα λαθρομετανάστευση καὶ στὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ πληρώνουν οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὸ ΔΝΤ, ἐνῶ ὑπάρχουν παράνομοι λαθρομετανάστες οἱ ὁποῖοι κοστίζουν ἐδῶ καὶ δυὸ δεκαετίες δισεκατομμύρια εὐρώ, μέρος τοῦ χρέους μας. Ἡ ἀριστερῶν πεποιθήσεων συνομιλήτρια συμφωνεῖ ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν λαθρομεταναστῶν καὶ στὴν οἰκονομική του διάσταση εἶναι μέγιστο. Συμφωνεῖ ὅτι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὑποψήφιοί της κυβέρνησης. Προχτές, μιὰ ἡμέρα μετὰ τὶς ἐκλογὲς ἀποκαλύπτει πὼς ὑπερψήφισε Σγουρό, μαζί της καὶ ἕνας ἄλλος συνάδελφος ἀριστερῶν πεποιθήσεων ποὺ τόσους μῆνες ἔβριζαν θεοὺς καὶ δαίμονες. Στὸ ἐρώτημά μας ἂν τὸ ἔκαναν γιὰ τὸ λόγο ὅτι ὁ Κικίλιας εἶναι λίγος ὡς ὑποψήφιος, ἡ ἀπάντηση εἶναι λίαν ἀφοπλιστικὴ καὶ ἀποκαλυπτική, «δὲν ψηφίζουμε μὲ τίποτα κεντροδεξιοὺς ὑποψηφίους!».

Κάναμε μία ἀναγκαστικὴ παρέκβαση, γιὰ νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι ἡ δεξιὰ ἢ κεντροδεξιὰ παράταξη ὀφείλει νὰ πάψει νὰ ζεῖ μὲ τοὺς μύθους της. Δὲν ὑπάρχει κεντροαριστερὸς ἢ ἀριστερὸς πατριώτης, ὄχι τουλάχιστον ὅπως τὸν χρειάζεται ἡ πατρίδα. Ἀντιθέτως ὑπάρχει μία σύμπλευση ὅλων τῶν δυνάμεών της ἀπὸ ἐκεῖ πλευρᾶς, ποὺ ἀλληλουποστηρίζει τοὺς ὑποψηφίους της, ἐνῶ ἡ φαγωμάρα τῆς εἶναι μόνο γιὰ τὸ θεαθῆναι. Ὅλη ἡ κεντροαριστερὰ (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Οἰκολόγοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ἀριστερὲς συνιστῶσες, ἀναρχικοί, τρομοκράτες κλπ.) ἔχει τὶς παρακάτω κοινὲς συντεταγμένες ἐπιλογὲς :

- Ὑπὲρ τῶν λαθρομεταναστῶν.

- Ὑπὲρ τοῦ πολυπολιτισμοῦ.

- Οἱ καλύτεροι διαχειριστὲς τοῦ νεοταξικοῦ πειράματος κοινωνικῆς μηχανικῆς, ποὺ ἐκτυλίσσεται τὶς τελευταῖες δεκαετίες στὴν Ἑλλάδα.

- Ἀντιδεξιοὶ ὡς τὸ κόκκαλο.

- Ἀνθέλληνες.

Ἀπέναντι σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ δεδομένα ἡ ἑλληνικὴ δεξιὰ μοιάζει ἀνήμπορη νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὶς εὐκαιρίες ποὺ παρουσιάζονται. Ἀναζητᾶ τοὺς ἐχθροὺς στὸ ἐσωτερικό της ἐνῶ ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἀπέναντι. Ὁ Καραμανλὴς ἔβλεπε ὡς ἐχθρούς, τὴν περίοδο 1974-1981 τὴν δεξιά του κομματός του, καὶ θεώρησε σωστὸ νὰ προχωρήσει στὴν περίφημη «ἀποχουντοποίηση» αἴτημα τῶν πολιτικῶν του ἐχθρῶν καὶ ὄχι τῆς βάσης τοῦ κόμματός του. Τὰ ἔβαλε μὲ δεξιοὺς καὶ ἀκροδεξιοὺς καὶ παρέδωσε ὁλοκληρωτικὰ τὴν χώρα στὴν ἀριστερὴ προπαγάνδα.

Ὁ ἀνιψιὸς τοῦ τὴν περίοδο 2000-2009 ἔβλεπε ὡς ἐχθρό του τὸν Καρατζαφέρη καὶ τὸν ΛΑΟΣ, ἀσχολούμενος μόνο μὲ τὸ πὼς θὰ συρρικνώσει τὸ κόμμα αὐτὸ καὶ ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν συρρίκνωση τῶν ποσοστῶν τὴν κεντροδεξιᾶς καὶ τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας στὴν κεντροαριστερά. Τὰ ἀποτελέσματα γνωστά. Τὸν τελευταῖο χρόνο, Σαμαρὰς καὶ Καρατζαφέρης, ἀλληλοσυγκρούονται καὶ ὁ χῶρος καταρρέει. Ἡ Χρυσὴ Αὐγὴ προφανῶς ἀνεβαίνει καὶ αὐτὸ ἐνοχλεῖ κάποιους ἀντὶ νὰ τοὺς χαροποιεῖ. Οἱ πολίτες αὐτοοργανώνονται στὶς γειτονιές. ΛΑΟΣ καὶ ΝΔ, ὡς κόμματα τοῦ κοινοβουλίου καὶ ἔχοντας ἀποποιηθεῖ τὸν πεζοδρομιακὸ χαρακτήρα, θέλουν νὰ ἀφήσουν τὴν κοινωνία ποῦ ἀντιδρᾶ, ὅταν ἀντιδρᾶ, μόνη της; Οἱ κάτοικοι αὐτῶν τῶν γκετοποιημένων περιοχῶν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ συνεχίσουν. Ἀντὶ νὰ μείνουν μόνοι τους ἀπέναντι στὸν «ἀντιρατσισμό» καὶ τὸν ἀριστερισμό(δίδυμα ἀδελφάκια), καλὸ εἶναι ποὺ ὑποστηρίζονται ἔστω καὶ ἀπὸ τὴν Χρυσὴ Αὐγή. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια εἶναι εὐχῆς ἔργον καὶ δίνει «πάσα» στὴν δεξιὰ νὰ «κάνει παιχνίδι».

Τὸ τελευταῖο διάστημα καὶ συνεκτιμώντας τὶς ἐμπειρίες ἐτῶν καταλήξαμε στὸ συμπέρασμα, ὅτι ἂν οἱ δεξιές, ἐθνικὲς καὶ ἐθνικιστικὲς δυνάμεις, ἀσχολοῦνταν περισσότερο μὲ τὸν ἐχθρὸ παρὰ μὲ τὸν ἑαυτό τους, τότε θὰ ἔκαναν περισσότερο καλὸ στὸν τόπο.

Δὲν μᾶς ἀφοροῦν τὰ ἐπιμέρους ποσοστά, οὔτε ὁ συσχετισμὸς δυνάμεων. Τὸ μόνο ποὺ ἔχει σημασία, εἶναι ΛΑΟΣ, ΝΔ καὶ Χρυσὴ Αὐγή, νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ὁ ἐχθρὸς δὲν εἶναι ἀνάμεσά τους ἀλλὰ ἀπέναντι. Εἶναι ὁ πολυπολιτισμικὸς συρφετός, ἡ λεγόμενη θολοκουλτούρα. Εἶναι οἱ ἐχθροί. Ἀνάμεσά τους βρίσκονται καὶ πλανεμένοι, ποὺ ἔξυπνες κινήσεις, ὅπως ἡ ἀνάδειξη στὸ μέγιστο βαθμὸ τῆς λαθρομετανάστευσης, μποροῦν νὰ τοὺς φέρουν στὸν ἀπὸ ἐδῶ χῶρο. Ὑπάρχει χρόνος;

Ἐμεῖς, ἐν κατακλείδι, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθοῦμε ξανὰ μὲ διενέξεις καὶ κόντρες «δεξιῶν». Ἀλλοῦ εἶναι οἱ ἐχθροί. Ἐκεῖ νὰ τοὺς ἀναζητήσουμε.

Προπομπὸς ἐξελίξεων…

2010-10-31T20:21:00.000+02:00

Μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον ἀναμένονται οἱ περιφερειακὲς καὶ δημοτικὲς ἐκλογὲς τῆς 7ης Νοεμβρίου 2010. Καὶ φυσικὰ αὐτὴ ἡ δημοσίευσή μας, δὲν εἶναι προφητικὴ ἀλλὰ ἐπισημαίνει τὶς προοπτικὲς ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρξουν ἀπὸ συγκεκριμένο ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα.

Δὲν θὰ συμμεριστοῦμε βεβαίως τὰ ἐκβιαστικὰ καὶ ἀγωνιώδη διλήμματα τοῦ πρωθυπουργοῦ Γ.Α.Παπανδρέου, περὶ στήριξης τῶν συνδυασμῶν τοῦ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ἢ ἀλλιῶς πρόωρη προσφυγὴ σὲ ἐθνικὲς ἐκλογές. Ἄλλωστε τί εἶναι θετικὸ καὶ τί ἀρνητικὸ ἀποτέλεσμα γιὰ τοὺς κυβερνῶντες; Νὰ θυμηθοῦμε μόνο ὅτι τὸ 2006, ἕνα μόλις χρόνο πρὶν τὴν μεγάλη ἐκλογικὴ ἥττα τοῦ ΠΑ.ΣΟ.Κ. στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2007, ποὺ παραλίγο νὰ ὁδηγήσουν τὸν Γ.Α.Π. ἐκτὸς ἡγεσίας τοῦ «κινήματος» - ἃς ὄψονται τὰ «πρόβατα»-ψηφοφόροι ποὺ τὸν κράτησαν στὴν ἡγεσία τοὺς – τὸ σημερινὸ κυβερνῶν κόμμα νίκησε σὲ Πειραιὰ καὶ ὑπερνομαρχία Ἀθηνῶν – Πειραιῶς, ἐνῶ ἡττήθηκε σὲ Ἀθήνα καὶ Θεσσαλονίκη. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ εἶναι λίγο πολὺ ἀναμενόμενο σὲ κάθε ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση τοπικῆς αὐτοδιοίκησης. Ἂν λοιπὸν ἐπαναληφθεῖ ἕνα τέτοιο ἀποτέλεσμα, ἐκτὸς καὶ ἂν χάσουν καὶ τὸν Πειραιὰ καὶ τὴν περιφέρεια Ἀττικῆς, τότε γιὰ ποιὰ πρόωρη προσφυγὴ σὲ ἐκλογὲς θὰ μιλᾶμε; Ἄλλο ἕνα, λοιπόν, ψευτοδίλημμα πρὸς τὶς ἄλογες μάζες.

Ἐκεῖνο ποὺ κατὰ τὴν γνώμη μας ἔχει ἢ θὰ ἔχει ἀξία σὲ αὐτὲς τὶς ἐκλογὲς εἶναι τὸ τί θὰ συμβεῖ στὸν μεγαλύτερο δῆμο τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ἀθήνα. Μιὰ Ἀθήνα ποὺ μαστίζεται, ὅπως ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἄλλωστε, ἀπὸ τὴν λαθρομετανάστευση, τὴν ἐγκληματικότητα, τὴν βρῶμα καὶ δυσωδία καὶ τὶς ἐπιδημικὲς ἀσθένειες. Μόνο ποὺ στὴν Ἀθήνα καὶ ἰδιαίτερα σὲ ὁρισμένες γειτονιὲς τῆς τὰ προβλήματα αὐτὰ εἶναι κατὰ πολὺ ὀξύτερα. Ἅγιος Παντελεήμονας, Πατήσια, Ἀττική, Ὁμόνοια, Μεταξουργεῖο καὶ ἄλλες συνοικίες τῆς πάλαι ποτὲ ὡραίας πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, γκετοποιοῦνται καὶ ὁδηγοῦν τοὺς Ἕλληνες σὲ ἀπόγνωση. Οἱ πολίτες αὐτῶν τῶν περιοχῶν ἔχουν ἐδῶ καὶ δυὸ περίπου χρόνια αὐτοοργανωθεῖ σὲ ὁμάδες διαμαρτυρίας καὶ φωνάζουν γιὰ τὰ αὐτονόητα : ἀσφάλεια καὶ ἑλληνικότητα τῶν γειτονιῶν τους. Κάτι ποὺ μοιάζει στὶς ἡμέρες μας ἄπιαστο ὄνειρο.

Φαίνεται λοιπὸν ὅτι ἕνα τμῆμα πολιτῶν αὐτῶν τῶν περιοχῶν καὶ ὄχι μόνον, τοῦ δήμου Ἀθηναίων, θὰ στηρίξει μὲ τὴν ψῆφο τοῦ τὸν ὑποψήφιό της Χρυσῆς Αὐγῆς Νίκο Μιχαλολιάκο. Ἂν καὶ τὰ κατευθυνόμενα Μ.Μ.Ε. ἀπέκλεισαν τὸν συνδυασμό του, τὶς τελευταῖες ἡμέρες πρὸ τῆς ἀπαγορεύσεως, δημοσιεύτηκε δημοσκόπηση ποὺ ἔδινε 2,5% σὲ πρόθεση ψήφου. Καὶ ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τέτοιου εἴδους πολιτικοὶ σχηματισμοὶ πάντοτε ὑποεκτιμῶνται ἀπὸ τὶς ἑταιρεῖες δημοσκοπήσεων.

Ἐφόσον λοιπόν, ὁ συγκεκριμένος πολιτικὸς σχηματισμός, στὸν δῆμο Ἀθηναίων, ξεφύγει ἀπὸ τὰ μηδὲν κόμμα κάτι, καὶ πάρει πολλαπλάσιο ἀριθμὸ ψήφων, ἀναμένεται ξεκάθαρα νὰ στραφεῖ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ.

Πολλοὶ ἄνθρωποι τοῦ «χώρου», θὰ ποῦν ὅτι τὸ συγκεκριμένο πολιτικὸ μόρφωμα ἔχει ὁλοκληρωτικῆς φύσεως ἰδεολογία. Γεγονὸς εἶναι ὅμως ὅτι ὁλοένα καὶ περισσότεροι συμπολίτες μας, ἀπελπισμένοι ὄντες ἀπὸ τὸν ἀφελληνισμὸ τῆς πατρίδος μας, στρέφονται στὰ «ἄκρα». Στᾶς Εὐρώπας, βέβαια, τέτοιου εἴδους σχηματισμοὶ ἔχουν μεγαλύτερη ἀποδοχή, ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα ἀναμένεται νὰ εἶναι πρωτοφανὲς πολιτικὸ γεγονός.

Παρουσιάζεται λοιπὸν μία λαμπρὴ εὐκαιρία γιὰ τὴν ἑλληνικὴ δεξιὰ (ΛΑ.Ο.Σ. καὶ Ν.Δ.) νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὸ συγκεκριμένο γεγονὸς γιὰ νὰ ἐντείνει τὴν ἰδεολογική της προπαγάνδα, πρὸς τὴν κατεύθυνση τοῦ ἐθνικισμοῦ ἢ ἔστω τοῦ ἐθνικοῦ λόγου καὶ νὰ φέρει τὰ πράγματα πρὸς τὰ ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ κατευθυνθοῦν, μήπως καὶ ὑπάρξει σωτηρία ἀπὸ τὸν συστηματικὸ ἀφελληνισμὸ τῶν τελευταίων δεκαετιῶν.

Ὑπάρχει πολιτικὸ ἀνάλογο στὴν Εὐρώπη. Ὁ Λεπέν, μὲ πολιτικὸ λόγο ἀνάλογό της Χρυσῆς Αὐγῆς, κατόρθωσε νὰ ἀναγκάσει τὴν γαλλικὴ δεξιὰ νὰ στραφεῖ πρὸς τὶς παραδοσιακὲς γαλλικὲς ἀξίες, ἐκλέγοντας ἕναν σκληρὸ δεξιό, τὸν Σαρκοζὶ (ποὺ εἴδαμε ὅλοι τί ἔκανε μὲ τοὺς «γάλλους» τσιγγάνους) καὶ ἐπανέφερε, ἔστω καὶ ἐμμέσως, τὴν γαλλικὴ δεξιὰ…δεξιότερα. Σὲ ἄλλες χῶρες, «ἀκραία» (σύμφωνα μὲ τὴν ἀριστερὴ δημοσιογραφία) μορφώματα κατέλαβαν κυβερνητικὲς θέσεις. Στὴν Ἰταλία, ὁ Μπερλουσκόνι συνεργάστηκε μὲ σκληροὺς ὡς πρὸς τὶς θέσεις τοὺς κυβερνητικοὺς ἑταίρους καὶ υἱοθέτησε σκληρὴ ἀντιαριστερὴ ρητορεία. Στὴν Ἑλλάδα θὰ ὑπάρξει κάτι ἀνάλογο; Κυριακὴ κοντὴ γιορτή…

Ὑστερόγραφον : Ἡ ὑπερψήφιση τοῦ συνδυασμοῦ τοῦ Νίκου Μιχαλολιάκου, ὄχι ἀπὸ ἐμᾶς ἐφόσον δὲν εἴμαστε δημότες τοῦ δήμου Ἀθηναίων, δὲν σημαίνει ἀναγνώριση τῆς πολιτικῆς ἀξίας τοῦ συγκεκριμένου ὑποψηφίου ἢ υἱοθέτηση τῆς πολιτικῆς ἰδεολογίας τοῦ κόμματός του. Εἶναι ἡ κραυγὴ ἀγωνίας τῶν κατοίκων τῶν ὑποβαθμισμένων λόγω μεταναστῶν περιοχῶν. Εἶναι ἡ ἀπάντηση στὴν ἀριστερὴ θολοκουλτούρα. Εἶναι τὸ «ὡς ἐδῶ!». Εἶναι τὸ ἀνατάραγμα τῶν «πολιτικῶν νερῶν» καὶ ἕνα μήνυμα πρὸς ὅλους ὅσους κωφεύουν. Ἡ πατρίδα χάνεται καὶ πρέπει νὰ υἱοθετηθοῦν «ἀκραία» μέτρα. Τὸ ἔχει γράψει σὲ πατριωτικὰ ἔντυπα πρὸ μηνῶν, ὁ τότε ἔγκλειστος ἀπὸ τὸ παρακράτος τοῦ ΠΑ.ΣΟ.Κ καὶ τῆς ἀριστερᾶς, Δημήτρης Παπαγεωργίου. Πρέπει ὁ ἐθνικὸς χῶρος καὶ κατ’ ἐπέκταση ἡ ἑλληνικὴ δεξιά, νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὴν αὐτοοργάνωση τῶν πολιτῶν στὶς κατακτηθεῖσες ἀπὸ τοὺς μετανάστες γειτονιές τους, καὶ νὰ βγεῖ μπροστὰ ὑπερασπιζόμενος τὶς ἑλληνικὲς ἀξίες καὶ τὸν ἐπανελληνισμὸ τῆς πατρίδος μας. Ἂν τὸ ἀποτέλεσμα στὸν δῆμο Ἀθηναίων δώσει δύναμη στὸν συγκεκριμένο σχηματισμό, ὅλοι οἱ ἐθνικῶς σκεπτόμενοι καὶ προβληματισμένοι πολίτες, νὰ μὴν ἀφήσουμε τὴν εὐκαιρία νὰ πάει χαμένη. Εἴδομεν…

Τὸ διεφθαρμένο ἑλληνικὸ κράτος του…ΠΑ.ΣΟ.Κ.

2010-10-16T16:46:00.001+03:00

Εἶναι πραγματικὰ ἀστεία ἡ εἰκόνα τοῦ πρωθυπουργοῦ Γ.Α.Παπανδρέου νὰ μιλάει σὲ συνεντεύξεις τοῦ τόσο στὸ ἐξωτερικό, ὅσο καὶ στὰ φιλικά, διαπλεκόμενά του Μ.Μ.Ε. ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, γιὰ τὸ πόσο διεφθαρμένη χώρα εἶναι ἡ Ἑλλάς. Εἶναι ἐξίσου γελοῖος ὁ ἀνένδοτος ἀγώνας τοῦ κατὰ τοῦ διεφθαρμένου δημοσίου, κρατικοῦ μηχανισμοῦ! Πολὺ ἁπλὰ γιατί ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς εἶναι…ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Τοὺς μῆνες αὐτοὺς τῆς πίεσης ποὺ δέχεται ὁ λαός μας, ἐξαιτίας τῆς προσφυγῆς στὸ Δ.Ν.Τ., μιὰ μικρὴ βόλτα ἀπὸ κάποια δημόσια ὑπηρεσία καὶ μιλώντας μὲ κάποιον παλιὸ ὑπάλληλο, θὰ μᾶς δώσει μία μικρὴ ἰδέα γιὰ τὰ ἐγκλήματα ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Δεκάδες δημόσιοι ὑπάλληλοι σὲ διάφορες ὑπηρεσίες, χιλιάδες ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα, βρίσκονται σὲ ἀναβρασμὸ καὶ ἀγωνία νὰ βγοῦν στὴν σύνταξη, γιὰ νὰ προλάβουν τὶς ἀσφαλιστικὲς ἀλλαγές. Ὅταν τοὺς ρωτᾶς, ἂν ἔχουν συμπληρώσει ἱκανὰ ἔτη ὑπηρεσίας, καθὼς καὶ τὸ πότε διορίστηκαν, ἡ ἀπάντηση εἶναι σχεδὸν πάντα ἡ ἴδια. Κάποια χρονιὰ ἀπὸ τὴν «καταραμένη» αὐτὴ δεκαετία τοῦ ’80, ποὺ ὡς φαίνεται θὰ πληρώνουμε γιὰ χρόνια.

Αὐτὴ ἡ τόσο αὐτονόητη διαπίστωση, ποὺ συνήθως τὴν προσπερνᾶμε εὔκολα, ὅταν ἐν εἴδει ἀπόλυτων κριτῶν, ρίχνουμε καθολικὸ φταίξιμο σὲ ὄλον τὸν πολιτικὸ κόσμο, μᾶς ἀναγκάζει νὰ καταφύγουμε σὲ στοιχεῖα γιὰ νὰ μάθουμε ἐπιτέλους τό…ὀνοματεπώνυμο τῆς εὐθύνης τῆς κατρακύλας.

Τὸ 1981 στὴν Ἑλλάδα ὑπῆρχαν 200.000 Δ.Υ. Τὸ 2010, μετὰ ἀπὸ ἀπογραφή, ὑπάρχουν περίπου 1.000.000. Πόθεν ὁ πενταπλασιασμός;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή. Ὅταν τὸ 1994 ψηφίστηκε ὁ νόμος Πεπονὴ περὶ Α.Σ.Ε.Π., αὐτὸ συνέβη διότι τὸ ἄρτι ἐπανελθόν, μετὰ βαίων καὶ κλάδων, ΠΑ.ΣΟ.Κ. ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν αὐξανόμενη βουλιμία τῶν «πρασινοφρουρῶν» νὰ ἀράξουν σὲ κάποια καρέκλα τοῦ δημοσίου. Ἂν συνεχιζόταν ἡ κατάσταση τοῦ ’80, ἡ χώρα θὰ βούλιαζε μεμιᾶς. Ἀπὸ τὸ 1994 καὶ μετά, λοιπόν, ὁ διορισμὸς στὸ δημόσιο, ἀπέκτησε μία κάποια διαφάνεια, ὄχι ὅτι τὰ ρουσφέτια σταμάτησαν ἐντελῶς. Οἱ κυβερνήσεις ἀπὸ τὸ 1994 ὡς τὸ 2009, προχώρησαν σὲ διορισμούς, ἀλλὰ ὄχι μὲ τοὺς πρότερους ρυθμούς. Πάντως μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ κατὰ καιροὺς δημοσιεύονταν σὲ ἐφημερίδες, ὁ ρυθμὸς πρόσληψης ὑπαλλήλων ἀνὰ ἔτος, πρέπει νὰ ἄγγιζε τὶς 20.000(ἴσως καὶ λιγότερο, γιατί ἀπὸ κάποια στιγμὴ καὶ μετὰ θεσπίστηκε ὁ «θεσμός» τῶν συμβασιούχων, μιὰ νέα, ἑλληνική, ρουσφετολογικὴ πατέντα). Συνεπῶς, χοντρικὰ θὰ λέγαμε ὅτι αὐτὴ τὴν δεκαπενταετία διορίστηκαν περὶ τὶς 300.000 ὑπάλληλοι. Γιὰ τὴν περίοδο ’90 – ’93 οὔτε λόγος νὰ γίνεται, τὸ μόνιμο παράπονο τῶν «γαλάζιων παιδιῶν» ἦταν ὅτι ὁ Μητσοτάκης, τοὺς ξέχασε καὶ δὲν ἔκανε διορισμούς.

Πῶς λοιπὸν φτάσαμε, στὸν «μαγικό» ἀριθμὸ τῶν 1.000.000 Δ.Υ.; Μὰ φυσικὰ μὲ τοὺς ἀθρόους, ρουσφετολογικοὺς διορισμοὺς τῆς δεκαετίας τοῦ ’80. Δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολή, οὔτε θὰ μᾶς ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση ἄν μας ἔλεγαν ὅτι στὴν δεκαετία αὐτὴ διορίστηκαν 500.000 Δ.Υ.!

Ὅλως τυχαίως, ἡ πορεία τοῦ χρέους μας σὰν συνάρτηση μὲ τὸν ΑΕΠ, ἐκτοξεύτηκε κατὰ τὴν δεκαετία αὐτή.

Νὰ ποιὸς διέφθειρε τὸ κράτος κ. Γ.Α.Παπανδρέου! Ἐσεῖς οἱ ἴδιοι. Πίσω ἀπὸ κάθε διαφθορά του, θὰ συναντήσετε καὶ τὰ ἴχνη κάποιου βολεμένου σας, ποὺ κουνάει τὴν πράσινη σημαιούλα σὲ κάποια προεκλογική σας συγκέντρωση!

Ὁ πατέρας σας, Α.Παπανδρέου ξεκίνησε τὴν κατρακύλα, ὁ Σημίτης τὴν συνέχισε καὶ ἐσεῖς τὴν ὁλοκληρώνετε. Καληνύχτα Ἑλλάς…

Ὑστερόγραφον : Τεράστιες καὶ τραγικὲς οἱ εὐθύνες τῆς ἀνύπαρκτης ἀξιακᾶ-ἰδεολογικὰ ἑλληνικῆς δεξιᾶς. Ἀντὶ νὰ ξηλώσει καὶ νὰ ξεμπροστιάσει αὐτὸ τὸ διεφθαρμένο κράτος – παρακράτος, τὸ ἐπέκτεινε ἢ δὲν τὸ ἄγγιξε. Ἄξιος ὁ μισθός της!

Τὰ προβλέπαμε

2010-05-05T23:03:00.002+03:00

Τὰ σημερινὰ τραγικὰ γεγονότα, ποὺ εἶχαν ὡς συνέπεια τὸν φρικτὸ θάνατο τριῶν Ἑλλήνων, ἐργαζομένων στὸν ἰδιωτικὸ τομέα, στερημένων οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, κατέδειξαν γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ πόσο γυμνὸς εἶναι ὁ πολιτικός μας κόσμος, ἀλλὰ καὶ πόσο φτηνὴ καὶ ἄτιμη προπαγάνδα κάνουν τὰ ἐλεγχόμενα ἀπὸ τὶς δυνάμεις τῆς παγκοσμιοποίησης Μ.Μ.Ε. (ἤτοι Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπάτησης).

Ἂν ξεφύγουμε ἀπὸ τὰ αὐτονόητα, δηλαδὴ τὴν ἀπόλυτη καταδίκη τῆς δολοφονίας τριῶν (ἢ μᾶλλον τεσσάρων, ἂν λάβουμε ὑπόψη τὸ ἀγέννητο μωρὸ τῆς ἐγκυμονούσας γυναίκας) Ἑλλήνων καὶ πᾶμε στὴν οὐσία τῶν πραγμάτων, θὰ διαπιστώσουμε τὰ ἑξῆς :
1) Γιὰ δεύτερη φορᾶ μέσα σὲ λιγότερο ἀπὸ ἑνάμισι ἔτος, στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας συμβαίνουν δολοφονίες πολιτῶν (ἀνεξαρτήτου ἡλικίας) κάτω ἀπὸ περίεργες συνθῆκες, ὅπου ὅλα μοιάζουν «στημένα». Τότε, Δεκέμβριος τοῦ 2008 γιὰ νὰ μὴν ξεχνιόμαστε, ἡ ἤδη παραπαίουσα κυβέρνηση Καραμανλὴ (λόγω σκανδάλων καὶ κακῆς διακυβέρνησης), δέχεται ἀλύπητο ἐνορχηστρωμένο χτύπημα ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς – ἀγνώστους καὶ τὰ καθεστωτικὰ Μ.Μ.Ε., ἐπιδεικνύοντας πρωτοφανῆ ἀνικανότητα (ἐσκεμμένη ἴσως;) στὴν ἀντιμετώπιση τῶν βιαιοτήτων καὶ τῶν καταστροφῶν ποὺ λάμβαναν χώρα γιὰ ἡμέρες. Ἔτσι, λίγους μῆνες ἀργότερα, μὲ εὐκολία καὶ συνοπτικὲς διαδικασίες ἡ ἐξουσία παραδόθηκε στὸν Γιωργάκη, μὲ τὶς γνωστὲς συνέπειες (προσφυγὴ στὸ Δ.Ν.Τ., ἐκχώρηση κυριαρχικῶν δικαιωμάτων, «ἰθαγενοποίηση» τῶν λαθρομεταναστῶν, ἀλύπητα χτυπήματα κατὰ τῶν Ἑλλήνων). Μὲ τὰ σημερινὰ γεγονότα, βρίσκει εὐκαιρία ἡ κυβέρνηση, τὰ ἄθλια Μ.Μ.Ε. καὶ ὅσοι στηρίζουν τὴν προσφυγὴ στὸ Δ.Ν.Τ., νὰ ποῦν στὸν πολὺ κόσμο «νὰ κάτσει καλά» γιατί «κινδυνεύει ἡ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία μας»! Πολὺ βολικὲς οἱ σημερινὲς δολοφονίες, πολὺ περίεργες…

2) Ἡ ἀναδιοργανωμένη καὶ πολυδιαφημισμένη ἀστυνομία τοῦ «πολύ» κ. Χρυσοχοϊδη καὶ τοῦ «σοσιαλιστικοῦ» ΠΑ.ΣΟ.Κ., ξέρει νὰ ἀκυρώνει ἐκδηλώσεις ἐθνικιστῶν, διαμαρτυρίες γιὰ τὸ λαθρονομοσχέδιο, ξέρει νὰ φιμώνει καὶ νὰ συλλαμβάνει πατριωτικὲς φωνές, ἀλλὰ ἀδυνατεῖ νὰ προφυλάξει πολίτες ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς – ἀγνώστους. Οἱ ἐκ τῶν ὑστέρων φανφάρες, περὶ ἀποδόσεως δικαιοσύνης, δὲν πείθουν κανέναν. Ἦταν πολὺ βολικὸ νὰ χυθεῖ αἷμα, γιὰ νὰ κατασυκοφαντηθεῖ ἡ ἀντίδραση τῶν Ἑλλήνων στὸ γενικὸ ξεπούλημα καὶ τὴν πτώχευσή μας.

3) Δὲν ἔχει κανένα νόημα νὰ κατηγοροῦν ὑποκριτικὰ τὴν Ἀριστερὰ γιὰ αὐτὸ τὸ χάος. Τὸ παρὸν ἰστολόγιο καὶ κάθε συνειδητοποιημένος ἐθνικιστής, γνωρίζει καλὰ τὸ ποιὸν τῆς Ἀριστερᾶς. Ἄλλοι τὴν νομιμοποίησαν καὶ τὴν χαϊδεύουν. Η Ν.Δ. τοῦ γέρου Καραμανλῆ τὴν νομιμοποίησε τὸ 1974, τὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ. τοῦ Α. Παπανδρέου καὶ τῶν διαδόχων του, τὴν χρησιμοποίησαν καὶ τὴν διόγκωσαν γιὰ νὰ κρατηθοῦν στὴν ἐξουσία, ἐνῶ ἀκόμα καὶ στοὺς πατριωτικοὺς χώρους ὅπως ὁ ΛΑ.Ο.Σ. ἀκοῦμε συχνὰ γιὰ «ἀριστερούς» πατριῶτες. Αὐτὴ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ Ἀριστερὰ καὶ ἂς τὸ πάρουν ἀπόφαση. Ἡ δὲ ἀντιαριστερὴ παραφιλολογία, σὲ ἐποχὲς ποὺ ὁ λαὸς πρέπει νὰ ἀγωνιστεῖ ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς (καὶ ὄχι μόνο) κατοχῆς του, δρᾶ ἀποπροσανατολιστικά.

4) Αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται, περὶ χρυσαυγιτῶν ποὺ ἔδρασαν στὴν πορεία, ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ἀποδεικνύονται, λειτουργοῦν ὡς ἀπροκάλυπτη προπαγάνδα ἐναντίον κάθε προσπάθειας ἐναντίωσης στὸ ξεπούλημα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸν διεφθαρμένο κοινοβουλευτισμό μας (ἢ μήπως καλύτερα κυνοβουλευτισμό μας;)

5) Γιὰ δεύτερη φορᾶ σὲ λιγότερο ἀπὸ δυὸ μῆνες, ἀκούστηκαν ὕβρεις ἐναντίον βουλευτῶν. Ἡ πρώτη ἦταν κατὰ τὴν ψήφιση τοῦ ἐθνοκτόνου λαθρονομοσχεδίου. Ἡ δεύτερη ἦταν τώρα ποὺ ὁλοκληρώνεται ἡ ἐθνικὴ προδοσία. Οἱ στιγμὲς εἶναι ἱστορικές. Ἡ λαϊκὴ ἀντίδραση εἶναι ἔντονη καὶ δὲν κρύβεται πίσω ἀπὸ δακρύβρεχτες ἀναφορὲς στὰ ἄτυχα θύματα ἢ στὴν κατασυκοφάντηση τῶν Ἑλλήνων. Ὁ καθωσπρεπισμὸς τελείωσε. Τὸ ἀστικό, κοινοβουλευτικὸ σύστημα εἶναι σὲ κρίση καὶ ἔχουμε ξανατονίσει ἀπὸ τὸ ἰστολόγιό μας ὅτι δυστυχῶς θὰ χυθεῖ αἷμα. Δὲν ἤθελε δὰ καὶ ὑψηλὴ διανόηση γιὰ νὰ τὸ ὑπέθετε κανείς.

Τὸ 1893 ἡ Ἑλλὰς κήρυξε πτώχευση καὶ τὸ 1897 ἡττήθηκε στὸν ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο. Ἀκολούθησε τὸ Γουδὶ καὶ τὸ 1909. Ζοῦμε παρόμοιες καταστάσεις. Ὅποιος τὸ καταλαβαίνει ἂς λάβει τὰ μέτρα του. Ὅποιος νομίζει ὅτι τὸ παλαιοκομματικὸ κατεστημένο θὰ ἐπιβιώσει, πλανᾶται οἰκτρά…

Οἱ περικοπές στὸ δημόσιο καὶ ἡ οἰκονομικὴ κρίση τῆς Ἑλλάδος

2010-05-02T19:48:00.003+03:00

Ἀπὸ ἀναγνώστη τοῦ ἰστολογίου μας λάβαμε τὸ παρακάτω e-mail καὶ τὸ δημοσιεύουμε πρὸς προβληματισμὸ ὅλων μας :

«Εἶμαι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, ποὺ διορίστηκα ὡς μόνιμος πρὶν περίπου τέσσερα ἔτη, μετὰ ἀπὸ γραπτὸ διαγωνισμὸ ποὺ προκήρυξε ὁ ΑΣΕΠ. Κάνω αὐτὴ τὴν ἀπαραίτητη διευκρίνιση, γιατί οἱ περισσότεροι Ἕλληνες ὅταν ἀκούσουν τὴν φράση δημόσιος ὑπάλληλος, ἀμέσως κουνᾶνε τὸ κεφάλι τοὺς θεωρώντας τὸν διορισμὸ τοῦ ρουσφετολογικό.

Ἀπὸ τὴν ἐφηβική μου ἡλικία γαλουχήθηκα στὶς ἐθνικιστικὲς ἰδέες, τὶς ὁποῖες ὑπηρετῶ πιστὰ καὶ θὰ τὶς ὑπηρετῶ σὲ ὅλη μου τὴν ζωή. Ἔκανα πρὶν μία δεκαετία περίπου τὴν στρατιωτική μου θητεία, εὐσυνείδητα ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς (ΔΕΑ) καὶ οὐδέποτε βαρυγκώμησα ποὺ ὑπηρέτησα μεγαλύτερο χρονικὸ διάστημα. Μάλιστα, θεώρησα καὶ θεωρῶ τιμή μου ποὺ ὑπηρέτησα πιστὰ καὶ εὐσυνείδητα τὶς ἔνοπλες δυνάμεις μας, ἀπὸ ὑπεύθυνη θέση ἀξιωματικοῦ, καὶ θεωρῶ χρέος μου ἂν μὲ ζητήσει ἡ πατρίδα ἐν καιρῷ πολέμου νὰ πολεμήσω.

Τὸ ἴδιο πιστὰ ὑπηρετῶ τὸ δημόσιο λειτούργημά μου, ὡς δημόσιος ὑπάλληλος, θεωρώντας ὅτι δὲν κάνω ἀγγαρεία γιὰ βιοποριστικοὺς λόγους, ἀλλὰ ὅτι συνεισφέρω, γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ καὶ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἐργασιακή μου ζωή, στὴν πατρίδα μου. Ἀναγνωρίζω καὶ τὸ ἔχω βιώσει προσωπικὰ ὅτι ὑπάρχουν ἄχρηστοι, ἀνίκανοι, τεμπέληδες, χαραμοφάηδες καὶ ὑπεράριθμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ποὺ ἀποτελοῦν πραγματικὰ ντροπὴ γιὰ τὸ ἑλληνικὸ κράτος. Ἀλλὰ εἶναι κρίμα καὶ ἄδικο, νὰ θέτουμε ὅλους τους ὑπαλλήλους, ἐπὶ τῆς «προκρούστειας κλίνης». Τὸ ὅτι ὑπάρχουν «πρασινοφρουροί», ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀλλὰ καὶ «γαλάζια παιδιά» στὸ δημόσιο, τὸ ξέρουμε ὅλοι. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι στὸ δημόσιο τὸ ξέρουμε. Τὸ ὅτι 1.000.000 δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι ὑπερβολικοὶ καὶ καταστροφικοὶ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, τὸ ξέρουμε. Ἀλλὰ εἶναι ἄδικο νὰ ρίχνουμε ἐκεῖ ὅλες τὶς εὐθύνες καὶ νὰ «παραμυθιάζουμε» τὸν κόσμο ὅτι ὅλα θὰ λυθοῦν ἂν τὴν πληρώσουν οἱ «κακοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι».

Στὴν λογικὴ αὐτή, ἡ νέα κυβέρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ, τοῦ κόμματος ποὺ εὐθύνεται κατὰ 70% γιὰ τὴν διόγκωση τοῦ δημοσίου τομέα, ἀποφάσισε τὶς δραστικὲς περικοπὲς κυρίως στὸν δημόσιο τομέα, μὲ στόχο τὸ νοικοκύρεμα τοῦ κράτους καὶ τὴν ἀνάκτηση τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ κράτους μας. Μόνο ποὺ ἡ «δίκαιη» αὐτὴ κυβέρνηση, ἀντὶ νὰ ξεκινήσει μὲ τὰ αὐτονόητα, δηλαδὴ μὲ τὴν κατάργηση τοῦ 15ου καὶ 16ου μισθοῦ τῶν προνομιούχων ὑπαλλήλων τῆς βουλῆς, ἔθεσε ὄλον τὸν δημόσιο τομέα ἐπὶ τῆς «προκρούστειας κλίνης». Ἴσως γιατί στὴν βουλὴ εἶναι διορισμένοι τὰ πολὺ ὑψηλὰ «ρουσφέτια» ἀπὸ ὅλους τους πολιτικοὺς χώρους. Μιὰ καλῆ ἀρχὴ γιὰ τὸ συμμάζεμα τοῦ κράτους θὰ ἦταν καὶ ὁ δραστικὸς περιορισμὸς τῆς βουλευτικῆς ἀποζημίωσης, κατὰ 50% ἂς ποῦμε, ἂν μάλιστα λάβουμε ὑπόψη μας τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ ἐπαγγελματικὸ ἀσυμβίβαστο τῶν βουλευτῶν τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἂν συνέβαινε αὐτὸ ὁ λαός μας θὰ ἀκολουθοῦσε τὴν ἡγεσία του.

Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν λαίλαπα τῶν οἰκονομικῶν μέτρων, ποὺ πλήττουν γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ ὅσους δηλώνουν τὰ πραγματικὰ τοὺς εἰσοδήματα, ὑπάρχουν κοινωνικὲς τάξεις, ποὺ δὲν ἀνήκουν στοὺς «ἐπάρατους» δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖες εἰσφοροδιαφεύγουν καὶ φοροδιαφεύγουν συστηματικὰ καὶ ποὺ φέρουν σημαντικὸ μερίδιο εὐθύνης γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κατάντια τῆς χώρας μας, ἐφόσον ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἀναγνώρισαν καὶ ἀναγνωρίζουν ὅτι λόγω τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ εἰσφοροδιαφυγῆς χάνει ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία δεκάδες δισεκατομμύρια εὐρώ. Δὲν εἴδαμε ὅμως ποτὲ νὰ πατάσσονται τέτοιου εἴδους φαινόμενα ἀπὸ αὐτὲς τὶς κοινωνικὲς τάξεις. Πότε ἔβαλαν χέρι στοὺς γιατρούς; Στοὺς δικηγόρους; Στοὺς μηχανικούς; Στοὺς «καλλιτέχνες» καὶ τὰ λοιπὰ δημόσια πρόσωπα, ὅπως οἱ μεγαλοδημοσιογράφοι, οἱ ὁποῖοι ὅλοι τους ζοῦν ὑπερπολυτελῆ βίο; Στοὺς ἐπιχειρηματίες;

Γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ κάποιοι δυστυχῶς καπηλεύονται τὸν «πατριωτισμό» γιὰ νὰ διαπράξουν κοινωνικὰ ἐγκλήματα εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ νὰ ἀφήσουν πρακτικὰ ἄθικτα τὰ «μεγάλα κεφάλια». Ἐπὶ χρόνια τὸ κατεστημένο, καλλιεργεῖ σκοπίμως τὴν ἀντιπαλότητα πρὸς τὸν δημόσιο ὑπάλληλο, δημιουργώντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ὡς διὰ μαγείας ἂν τοὺς «πατάξουμε» θὰ σωθεῖ ἡ χώρα. Καμιὰ κουβέντα γιὰ τοὺς φοροφυγάδες – ἐθνικοὺς ἐγκληματίες ποὺ προανέφερα.

Δὲν εἶχα καὶ δὲν θὰ ἔχω ποτὲ ἀριστερὴ ἰδεολογία. Ἄλλωστε αὐτοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ διοριστοῦν στὸ δημόσιο, πράγμα καταστροφικό. Οὔτε εἶμαι ἐναντίον τῆς ἐπιχειρηματικότητας καὶ τοῦ πλούτου, οὔτε ἐναντίον τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Εἶμαι ὅμως ἐναντίον τους, ὅταν πλουτίζουν εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ ἐντέχνως μέσω τῶν διαπλεκομένων ΜΜΕ, μετατοπίζουν τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος, στὸν «ἐπάρατο» δημόσιο τομέα. Δυστυχῶς σὲ αὐτὴ τὴν λογικὴ ἔχουν εἰσχωρήσει καὶ ἄτομα τοῦ χώρου μας τοῦ ἐθνικιστικοῦ.

Ἀγνοοῦν δυστυχῶς κάποιοι τὴν πραγματικότητα ποὺ λέει ὅτι ἔθνος χωρὶς κοινωνία καὶ κοινωνία χωρὶς ἔθνος, ἁπλὰ δὲν ὑφίστανται. Δὲν θὰ σωθοῦμε μὲ «πατριωτικὲς κορῶνες» περὶ ἐθνικῆς προσπάθειας καὶ συνεισφορᾶς. Ἃς συνεισφέρουν πρῶτα ὅσοι ἔχουν. Πλούσιοι ὑπῆρξαν καὶ στὸ παρελθόν, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ εὐεργέτες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ὁ Ζάππας καὶ ὁ Τοσίτσας. Πόσο εὐεργέτες εἶναι οἱ ἐπιχειρηματίες τοῦ σήμερα; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Κόκκαλης, ποῦ ἔχει ἐκμεταλλευτεῖ πρὸς πλουτισμὸ τὸ δημόσιο; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Βαρδινογιάννης τῶν μονοπωλίων τοῦ πετρελαίου; Εἶναι εὐεργέτης ὁ Λάτσης τοῦ τραπεζικοῦ κατεστημένου; Εἶναι εὐεργέτες οἱ διαπλεκόμενοι τῶν ΜΜΕ(Λαμπράκης, Μπόμπολας, Τεγόπουλος) καὶ τόσοι ἄλλοι;

Ὅλοι ἐμεῖς ποὺ πιστεύουμε στὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, μεγαλώσαμε μὲ τὸν μύθο τοῦ Θησέα καὶ τοῦ Προκρούστη, μὲ τὸν μύθο τοῦ Ἡρακλῆ καὶ τῆς Ἀρετῆς ἢ Κακίας. Ἀτυχῶς, ὅλο αὐτὸ τὸ χρονικὸ διάστημα βλέπω τὴν μία ὁμάδα νὰ στρέφεται ἐναντίον τῆς ἄλλης, νὰ καταρρακώνεται ἡ κοινωνικὴ καὶ συνεπῶς ἡ ἐθνικὴ συνοχὴ καὶ νὰ τὴν πληρώνουν καὶ πάλι τὰ φτωχότερα στρώματα. Γιατί ὁ περιορισμὸς τῶν εἰσοδημάτων καὶ ἡ ἐνδεχόμενη ἀπόλυση 300.000 (ὅπως ἀκούγεται) δημοσίων ὑπαλλήλων, θὰ αὐξήσει τὴν ἀνεργία, θὰ περιορίσει τὴν κατανάλωση καὶ τὸν τζίρο στὸ ἐμπόριο καὶ τὶς ἐπιχειρήσεις, μὲ συνέπεια τὴν δραματικὴ περικοπῆ προσωπικοῦ στὸν ἰδιωτικὸ τομέα, τὴν αὔξηση τῶν ἀπολύσεων καὶ τὴν περαιτέρω ἐπιδείνωση τῆς κατάστασής μας.

Κάποιοι θὰ ποῦν, τί νὰ κάνουμε, ἀφοῦ πρέπει νὰ βροῦμε λεφτά. Νὰ βροῦμε, ἀλλὰ νὰ τὰ πάρουμε ἀπὸ ὅσους ἔχουν. Καὶ νὰ ἀντλήσουμε ἐπιτέλους τοὺς ἐθνικούς μας πόρους(πετρέλαιο, πολύτιμα μέταλλα κλπ.). Ἀλλιῶς, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐξαγγέλονται ὁδηγοῦν στὴν κοινωνικὴ περιθωριοποίηση.

Κάτι τελευταῖο πρὶν κλείσω. Κανένας δὲν μιλάει γιὰ τὸ οἰκονομικὸ κόστος τῆς παρουσίας τῶν μεταναστῶν, τὰ δισεκατομμύρια ποὺ ξοδεύονται γιὰ πολιτικὲς ὑπὲρ τῆς μετανάστευσης, μιᾶς μετανάστευσης ποὺ ἐπιβλήθηκε ἔξωθεν. Εἴμαστε τόσο «ὑπεράνω» ὥστε νὰ μὴν μᾶς ἐνοχλοῦν τὰ διαφυγόντα αὐτὰ δισεκατομμύρια εὐρώ;

Ὁ ἐθνικιστικὸς χῶρος ὀφείλει νὰ κάνει πράξη τὴν «ρήξη» καὶ τὴν «ἀνατροπή». Καὶ θὰ τὸ κάνει μόνο ἂν εἶναι δίπλα στὸν λαὸ καὶ ἀπέναντι στοὺς κλέφτες (ὑπουργοί, πρώην ὑπουργοί, οἱ κολλητοί τους, οἱ ἐπιχειρηματίες, οἱ «καλλιτέχνες» μὲ τὸν ὑπερπολυτελῆ βίο, οἱ φοροφυγάδες κλπ.). Ἂν ὅλα αὐτὰ ἀκούγονται ὑπερβολικὰ ἐπαναστατικά, τότε ἃς αὐτοικανοποιηθοῦμε μιὰ ἀκόμα φορᾶ καὶ ἐμεῖς οἱ ἐθνικιστές, μὲ τὴν ἀπόλυση τῶν δημοσῖων ὑπαλλήλων καὶ τὴν διαπόμπευσή τους, γιὰ νὰ διώξουμε ἀπὸ πάνω μας τὶς ἐνοχὲς τῆς μὴ δράσης μας. Ἀντὶ νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ τὴν συνολικὴ ἀνατροπὴ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος(καὶ ταυτοχρόνως τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καὶ «πολιτιστικοῦ»), ποὺ εἶναι ὑπεύθυνο γιὰ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάντια καὶ νὰ τοὺς στείλουμε ὅλους στὸν ἀγύριστο, ἃς φᾶμε τὶς σάρκες μας, ἰκανοποιώντας γιὰ μία ἀκόμα φορᾶ τὰ χαμηλά μας ἔνστικτά της λογικῆς της «ἀρένας», στὴν ὁποία μας ἔχουν ἐκπαιδεύσει, καὶ στὴν ὁποία κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς πρέπει νὰ «ριχτοῦν στὰ λιοντάρια», ἐν προκειμένῳ οἱ μισθωτοί, ἐνῶ ὁ ὑπόλοιπος λαὸς νὰ παρακολουθεῖ χειροκροτώντας καὶ ἡ μεγαλοαστικὴ τάξη τῶν λαμόγιων καὶ τῶν κλεφτῶν νὰ μᾶς κρατᾶνε γιὰ πάντα δέσμιους. Εὐχαριστῶ ποὺ μὲ ἀκούσατε.

Νίκος»

Χωρὶς κανένα δικό μας σχόλιο, πρὸς προβληματισμὸ ὅλων τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ ἰστολογίου.